dinsdag 18 december 2012
Dik worden van je antidepressieva … daar wordt je blij van!
Iedere volle vrouw heeft haar eigen verhaal waarom ze het lijf heeft dat ze heeft. Dik, dun, alles heeft een reden. Soms komt het je aanwaaien om het “ideale”figuur te hebben, anderen moeten er hard voor werken. Het niet hebben van het ideale figuur wordt vaak nog afgestraft, in de media, door zogenaamde vrienden , maar ook binnen families. Vaak wordt er voorbij gegaan aan het verhaal dat achter dit figuur schuilt. Ook de nieuwe tendens, die het mogelijk lijkt te maken voor alle vrouwen om hun overtollige kilo's kwijt te raken, door een operatie maakt dat ik het gevoel heb dat “dik zijn”nog minder geaccepteerd wordt!
Vaak is het niet 1 factor die in dit geval het overgewicht veroorzaakt. Meerdere levensgewoonten kunnen hierop een invloed hebben. Dieper kijken wordt nog maar zelden gedaan.
Het hebben van een psychiatrische ziekte wordt vaak verzwegen, veel mensen vinden het eng, weten niet wat ze er mee moeten en lopen liever een eindje om wanneer ze horen dat iemand geestelijk ziek is. Ook ik vond het eng, maar doordat ik zelf heel erg depressief werd vlak na mijn pubertijd maakt dat ik veel tijd heb doorgebracht met psychiatrisch patienten. Eerst zelf als client, later als activiteitenbegeleider en ervaringswerker.
Mijn leven is totaal veranderd doordat ik depressief werd. Diepe dalen heb ik gekend en door goede zorg van voornamelijk mijn zus ben ik goed door deze periode gekomen. Depressie is vreselijk, ongrijpbaar en uitputtend. Vaak een lange zit van onbegrip binnen kennissen en in de familiaire kring, maar ook onbegrip binnen jezelf.
Gelukkig gaat het nu al jaren goed met mij, mede dankzij de medicatie die ik slik, sinds ik de juiste pillen heb gevonden heb ik een vrij “normaal”leven.
Nu ik een kindje heb gekregen kijk ik veel terug, hoe het is gegaan en wat ik ervan geleerd heb. Een van de dingen die mij nu opvallen is dat mijn lichaam ontzettend is veranderd sinds ik antidepressiva slik.
Het lijkt niets speciaals zo'n pilletje, maar het is best tricky... heb je de waslijst aan bijwerkingen wel eens gelezen? Het ergste is nog, dat de kans dat het werkt als je geen bijwerkingen hebt, minimaal is.
Een droge mond, zweten, verminderd libido, een craving (extreme behoefte aan) eten en overgewicht zijn maar een aantal veel voorkomende bijwerkingen. Er zijn momenten geweest dat ik mij afvroeg of het middel niet erger was dan de kwaal.
In mijn geval heb ik zeker 10 verschillende antidepressiva geprobeerd. De meest voorkomende bijwerking was daarbij de craving voor voedsel. Dit gevoel is moeilijk te beschrijven, de behoefte aan een sigaret wanneer je net gestopt bent met roken is misschien 10 % van de behoefte aan eten die je hebt wanneer je een craving hebt. Persoonlijk is dat ook de reden waarom ik een eetverslaving heb gekregen. Het gaat in je systeem zitten, wordt een gewoonte en probeer er dan maar eens vanaf te komen.
Ook overgewicht heb ik als bijwerking gehad, periodes waarin je door een diëtiste geholpen werd met gezond eten waarbij je nog wel steeds aankomt. Heel erg frustrerend is dat. Genoeg bewegen is nooit een probleem geweest voor mij ik heb altijd tijdens mijn depressie door gesport, Waterpolode minimaal 3 x in de week en deed verder alles op de fiets.
Antidepressieva is niet de enige reden waarom ik dik ben geworden, er zijn andere redenen en invloeden geweest. Wel moet ik bekennen dat mijn lijf veranderd is, ik ben niet alleen dikker geworden. Het vet is letterlijk op andere plekken gaan zitten. Had ik in het begin van mijn pubertijd een wielren broekje nodig om een jurk te kunnen dragen want anders zou ik mezelf open schuren. Nu raken mijn boven benen elkaar nog maar amper. Al het vet is verplaatst naar mijn buik bovenarmen en ik heb een groot rond gezicht gekregen.
Ik kwam bij verschillende antidepressiva zomaar 10 kilo aan. Na jaren zoeken hebben we uiteindelijk mijn huidige pillen geprobeerd en gelukkig zijn dit de juiste, maar toen rees al de vraag is het wel verstandig... stel dat ik nog meer aankom....
Persoonlijk wil ik altijd alles weten, en na een tijdje vroeg ik mij af waarom mijn lijf zo veranderde, ik heb een lijstje gemaakt en ben op zoek gegaan op het internet. Al snel kwam ik uit bij de ziekte van cushing meer info: https://www.lumc.nl/home/0001/12556/19997/80327025908441
De ziekte van cushing geeft onder meer aan dat er een verhoogde vetopslag is rond gelaat nek en buik en dat dit komt door verhoogde cortisol. Cortisol is een stress hormoon, dit doet iets in je hoofd. Antidepressiva doen ook iets in je hoofd en vaak ook met stresshormonen, helaas ben ik geen doctorandus, wel is het een patroon dat ik bij veel meer mede patienten heb gezien. Wat doen die psychiatrische pillen eigenlijk met je? In hoeverre is dat onderzocht? En zou het niet kunnen dat deze pillen je lijf letterlijk veranderen omdat er iets gebeurt met je endorfinen dopamine en je cortisol? Is dit onderzocht? Waarom is er zo weinig bekend over psychiatrische ziekten en overgewicht?
Allemaal vragen die ik had, maar waar moet je zijn om hierop antwoorden te vinden? Wie weet het antwoord en is het al onderzocht. Mij psychiater had het antwoord niet zij zei dat ik te weinig kenmerken had voor de ziekte van cushing en dat cortisol onderzoek niet vaak voorkomt.
Wat is er in deze maatschappij belangrijker dat je gelukkig bent of slank en op welke manier moeten wij pillen bekijken? Zou ik antidepressiva nog aanraden aan anderen als bekend zou zijn dat het je lijf veranderd in een ongezonde dikke vorm?
Ik heb de keuze gemaakt dat ik liever gelukkig ben dan slank. Ik probeer zo gezond mogelijk te leven en elk half jaar worden mijn waardes geprikt en daaruit blijkt dat ik “gezond” ben.. Bijwerkingen die ik heb heb ik leren accepteren, mijn lijf is onderdeel van wie ik ben en je bent het mooist wanneer je jezelf bent. Geluk zit in de kleine dingen en voor mij niet in perfectie. Misschien dat ik ooit een weg vind voor al mijn vragen.
Voor nu wilde ik alleen jullie aandacht voor een probleem binnen de psychiatrie waarvan ik vind dat er nog te weinig aandacht aan wordt besteed.
vrijdag 2 november 2012
"Dol op dik"
De laatste tijd kom ik aanraking met verschillende facetten van het dikke leven... verschillende manieren van dik zijn om mee om te gaan, ik vind het verhelderend en het geeft vooral weer dat we mensen zijn. Ik wil in mijn vol zijn geaccepteerd worden en voor vol aangezien, ik ben niet dom en zorg goed voor mezelf, stigma's die je regelmatig tegen komt...
Door een FB vriendinnetje werd ik gewezen op een aflevering van reporter “dol op dik” waarin dames werden geportretteerd die zelf dik wilde worden, een filmpje dat een keer niet over de feeder ging , maar om de vrouw er achter. Persoonlijk vind ik dik best mooi al heb ik mijn voorkeuren en dat is een kwestie van smaak, deze dames vinden dik ook mooi maar gaan nog een stukje verder. Zij verheerlijken het en willen zelfs dikker worden, al is mij niet duidelijk of dat voor hen zelf is of voor hun fans.
Deze kant van dik zijn is mij onbekend, ik wil niet dikker worden, ik vind mezelf op mijn mooist met 10 tot 15 kilo minder en dan ben ik nog niet slank. Natuurlijk wil de psycholoog in mij meteen meer weten, waarom wil je dikker worden, wat zou het voor je doen, wat dat betreft zou ik best wel eens een interview willen doen met een vrouw die zo leeft... zonder oordeel natuurlijk.
In dit geval vind ik niet oordelen lastig, het druist in tegen mijn idee van met jezelf omgaan, maar ik weet dat er genoeg redenen voor zijn. Wie ben ik om te oordelen hoe iemand anders zijn leven leid, toch wat zou het je brengen en waarom heb je dat nodig zijn de eerste vragen die ik zou stellen...
Een van de dames was zo zwaar geworden dat haar zoon haar verzorgde, ze vertelde hoe ze er in beland was en de kwetsbare dame kwam naar voren. Op dat moment dacht ik leven wij niet ons leven naar hoe het ons komt aanwaaien en maken wij op die gronden onze beslissingen? Vaak kun je niet veranderen wat er gebeurt alleen hoe je er mee omgaat. Toch soms zou je willen dat je een andere beslissing had gemaakt.
Wat ik mooi vond om te zien is dat ze hun lijf als mooi zagen, minder moeite hadden met hun lijf dan ik. In bikini poseren zou ik niet zo snel doen al heb ik met een badpak minder moeite. Vooral buiken werden veel besproken (wat ik als vrouw met volle buik wel fijn vond) hier in nederland lijkt het vooral om de borsten en de billen te gaan. Zulke docu's laten mij toch weer op een andere manier naar mezelf kijken.
Het stuk dat ik lastiger vind is het stuk dat over de feeder gaat, vaak is het de man die wordt aangesproken omdat hij een dame zou dwingen steeds meer te eten, zodat ze steeds meer aankomt. Dat vind ik te kort door de bocht we hebben toch allemaal onze eigen verantwoordelijkheid....
De schuld bij alleen de man leggen vind ik het gebeuren maar voor de helft bekijken.
Ach ja eigenlijk kom ik er gewoon niet uit, belangrijk vind ik dat dit soort docu's een wereld laten zien die ik niet ken, met nieuwe invalshoeken om naar te kijken en boven al ben ik achteraf blij dat ik ben wie ik ben, dat ik kan genieten van mijn volle godin van binnen, maar dat ik ook kan kijken naar wat er om me heen gebeurt, dat ik info wil opzuigen en wil weten wat mensen beweegt te doen wat ze doen, en dat ik het heel belangrijk vind dat je open staat en probeert niet te oordelen, want het is zo makkelijk en je weet nooit het complete verhaal.
kijk hier de aflevering!
Door een FB vriendinnetje werd ik gewezen op een aflevering van reporter “dol op dik” waarin dames werden geportretteerd die zelf dik wilde worden, een filmpje dat een keer niet over de feeder ging , maar om de vrouw er achter. Persoonlijk vind ik dik best mooi al heb ik mijn voorkeuren en dat is een kwestie van smaak, deze dames vinden dik ook mooi maar gaan nog een stukje verder. Zij verheerlijken het en willen zelfs dikker worden, al is mij niet duidelijk of dat voor hen zelf is of voor hun fans.
Deze kant van dik zijn is mij onbekend, ik wil niet dikker worden, ik vind mezelf op mijn mooist met 10 tot 15 kilo minder en dan ben ik nog niet slank. Natuurlijk wil de psycholoog in mij meteen meer weten, waarom wil je dikker worden, wat zou het voor je doen, wat dat betreft zou ik best wel eens een interview willen doen met een vrouw die zo leeft... zonder oordeel natuurlijk.
In dit geval vind ik niet oordelen lastig, het druist in tegen mijn idee van met jezelf omgaan, maar ik weet dat er genoeg redenen voor zijn. Wie ben ik om te oordelen hoe iemand anders zijn leven leid, toch wat zou het je brengen en waarom heb je dat nodig zijn de eerste vragen die ik zou stellen...
Een van de dames was zo zwaar geworden dat haar zoon haar verzorgde, ze vertelde hoe ze er in beland was en de kwetsbare dame kwam naar voren. Op dat moment dacht ik leven wij niet ons leven naar hoe het ons komt aanwaaien en maken wij op die gronden onze beslissingen? Vaak kun je niet veranderen wat er gebeurt alleen hoe je er mee omgaat. Toch soms zou je willen dat je een andere beslissing had gemaakt.
Wat ik mooi vond om te zien is dat ze hun lijf als mooi zagen, minder moeite hadden met hun lijf dan ik. In bikini poseren zou ik niet zo snel doen al heb ik met een badpak minder moeite. Vooral buiken werden veel besproken (wat ik als vrouw met volle buik wel fijn vond) hier in nederland lijkt het vooral om de borsten en de billen te gaan. Zulke docu's laten mij toch weer op een andere manier naar mezelf kijken.
Het stuk dat ik lastiger vind is het stuk dat over de feeder gaat, vaak is het de man die wordt aangesproken omdat hij een dame zou dwingen steeds meer te eten, zodat ze steeds meer aankomt. Dat vind ik te kort door de bocht we hebben toch allemaal onze eigen verantwoordelijkheid....
De schuld bij alleen de man leggen vind ik het gebeuren maar voor de helft bekijken.
Ach ja eigenlijk kom ik er gewoon niet uit, belangrijk vind ik dat dit soort docu's een wereld laten zien die ik niet ken, met nieuwe invalshoeken om naar te kijken en boven al ben ik achteraf blij dat ik ben wie ik ben, dat ik kan genieten van mijn volle godin van binnen, maar dat ik ook kan kijken naar wat er om me heen gebeurt, dat ik info wil opzuigen en wil weten wat mensen beweegt te doen wat ze doen, en dat ik het heel belangrijk vind dat je open staat en probeert niet te oordelen, want het is zo makkelijk en je weet nooit het complete verhaal.
kijk hier de aflevering!
vrijdag 19 oktober 2012
Het MLC probleem.
Het MLC probleem.
Vaak wordt je niet serieus genomen wanneer je verteld dat je sinds kort een MLC hebt. Dat je het heel vervelend vind voor je omgeving en dat het vooral heel erg besmettelijk is.
Veel mensen zijn het er niet mee eens en benoemen je kwaal, idioot of zelfs halucinerend, het is een kwestie van smaak. Zelf zie ik dat niet zo het hebben van MLC is best fijn en ookal weet ik niet van wie ik het gekregen heb, ik vind dat ik het niet hoef te verbergen. Ik bedoel MLC is nu niet iets waar je aan dood gaat en al is het besmettelijk, ik ben best blij dat ik het gekregen heb.
Het is best moeilijk om vast te stellen wie de schuldige was die het aan mij door gegeven heeft. Nu ik weet wat het is en er serieus naar kijk vind ik meerdere vriendinnen in mijn omgeving die het al dan niet wetend bij zich dragen. Er zijn zelfs vriendinnen die niet eens wisten dat ze MLC hadden tot ik het aan ze vertelde, natuurlijk zijn wij allemaal geschrokken.
Heel byzonder is MLC nu ook weer niet, maar het geeft vaak wel wat reuring in de sociale kringen... niet iedereen is het er mee eens en hevige discussies kunnen volgen wees dus alert op MLC en laat je niet vertellen dat je het niet hebt en al is het een lastig iets het feit dat het een complex is geeft alleen maar weer de mate waarin anderen erop reageren. Persoonlijk ben ik er best trots op...
Nu vraag je je vast af wat MLC eigenlijk is...
MLC betekend Mooi Lijf Complex en de enige reden waarom het complex is is omdat mensen misschien vertellen dat jouw lijf niet mooi is... Dat is onzin iedereen heeft een mooi lijf, het kan natuurlijk zijn dat het niet ieders smaak is, maar ik ben blij dat er grote kleine dikke en dunne vrouwen zijn en wat mij betreft hebben ze allemaal een mooi lijf!
Vaak wordt je niet serieus genomen wanneer je verteld dat je sinds kort een MLC hebt. Dat je het heel vervelend vind voor je omgeving en dat het vooral heel erg besmettelijk is.
Veel mensen zijn het er niet mee eens en benoemen je kwaal, idioot of zelfs halucinerend, het is een kwestie van smaak. Zelf zie ik dat niet zo het hebben van MLC is best fijn en ookal weet ik niet van wie ik het gekregen heb, ik vind dat ik het niet hoef te verbergen. Ik bedoel MLC is nu niet iets waar je aan dood gaat en al is het besmettelijk, ik ben best blij dat ik het gekregen heb.
Het is best moeilijk om vast te stellen wie de schuldige was die het aan mij door gegeven heeft. Nu ik weet wat het is en er serieus naar kijk vind ik meerdere vriendinnen in mijn omgeving die het al dan niet wetend bij zich dragen. Er zijn zelfs vriendinnen die niet eens wisten dat ze MLC hadden tot ik het aan ze vertelde, natuurlijk zijn wij allemaal geschrokken.
Heel byzonder is MLC nu ook weer niet, maar het geeft vaak wel wat reuring in de sociale kringen... niet iedereen is het er mee eens en hevige discussies kunnen volgen wees dus alert op MLC en laat je niet vertellen dat je het niet hebt en al is het een lastig iets het feit dat het een complex is geeft alleen maar weer de mate waarin anderen erop reageren. Persoonlijk ben ik er best trots op...
Nu vraag je je vast af wat MLC eigenlijk is...
MLC betekend Mooi Lijf Complex en de enige reden waarom het complex is is omdat mensen misschien vertellen dat jouw lijf niet mooi is... Dat is onzin iedereen heeft een mooi lijf, het kan natuurlijk zijn dat het niet ieders smaak is, maar ik ben blij dat er grote kleine dikke en dunne vrouwen zijn en wat mij betreft hebben ze allemaal een mooi lijf!
woensdag 17 oktober 2012
Positiviteit werkt!
Het is alweer een hele tijd geleden dat ik me heb aangemeld in de bbw wereld. In die tijd deed ik dat niet omdat ik een probleem had met mijn gewicht. Mijn relatie was net beëindigt en ik wilde gewoon wat aandacht, spreken met andere volle vrouwen over kleding, uitgaan, make-up en de wat diepere kanten van het leven. Ik leerde dames kennen die een diepe indruk op mij maakte.
Zo was daar Danielle die echt prachtig op de foto stond door echte fotografen geschoten. Niet een gewone Hollandse dame maar een met klasse en stijl... De eerste keer dat ik haar zag was op een party in Castricum, wat een verschijning! Ze liep daar rond op haar hoge hakken alsof ze nooit iets anders deed. Daar bleek dat ze ook in Alkmaar woonde. Ondertussen is ze een goede vriendin van me geworden, niet zo verbazend ook, ik heb haar namelijk gevraagd mij te helpen met de fotografie.
In die periode was ik depressief, ik kan daar een heel zielig verhaal over vertellen, maar het was zoals het was. Persoonlijk ben ik niet iemand die bij de pakken neer gaat zitten op het moment dat het niet goed met me gaat. Soms duurt het even, omdat het denk proces wat langer duurt, maar meestal vind ik wel een manier om mijn gevoel om te draaien. Per slot van rekening vind ik dat gelukkig zijn een keuze is en dus kun je ook leren, hoe je die depressie de baas kan.
Positiviteit werkt, hoe je je ook voelt, wanneer iemand je een complimentje geeft, voel je je beter... Zo had ik bedacht dat positiviteit ook werkt wanneer je mooie foto's van jezelf ziet! En wie kon ik daar beter voor vragen dan die prachtige Danielle... Ideeën waren al snel gemaakt, de digitale spiegelreflex had ik al een jaar in huis en een datum was zo geprikt. Ik weet nog dat ik hartstikke zenuwachtig was...
Danielle kwam met al haar spullen binnen, dingen waarvan ik nooit het idee gehad heb dat het op mij zou werken, wat moet je nl met een krultang wanneer je zelf al krullen hebt. En die foundation is dat echt nodig? Smokey eyes vond ik altijd het mooiste en Danielle had een corsetje mee waarin ik mij een prachtige diva voelde. Foto's maken ging goed eerst Daantje voor de camera, daarna ik, zo kon ik mooi de kunst af kijken. Naar de pc en de resultaten bekijken, wat al snel de discussie opgang bracht; wat is mooi, wat vind je mooi aan jezelf en wat vind je minder mooi? Danielle had daar duidelijk andere ideeën over dan ik, zij vond veel meer van mij mooi dan ikzelf...
De Sessie daarna ging al een stuk makkelijker... Het resultaat mocht er zijn en na meerdere van deze sessies was mijn eigenwaarde een stuk gestegen, Ik begon mezelf mooier te vinden, kon meer van mezelf waarderen en dat merkte de mensen om me heen ook, langzaam beetje bij beetje kwam ik uit mijn depressie.
Ook de BBW party's hebben mij in die tijd geholpen. Ik vond het hartstikke eng en na de eerste party waar ik Danielle had ontmoet heb ik de volgende party gevraagd of ik foto's mocht nemen. Eerst bij de party's van Joyce en daarna voor Big Beautiful World. Zo kon ik mij tijdens de party's een houding geven.
Ik heb dit gedaan tot ik zwanger was. Met mijn zwangerschap en mijn verhuizing naar het oosten van het land kwamen nieuwe inzichten, ik ben toe aan een volgend plan, de BBW party's brengen mij niet meer wat ik nodig heb, ik ben mede door de party's mezelf geworden en dat is naar mijn mening het mooiste wat je worden kunt. De BBW wereld heeft gelukkig meer dan alleen de party's voor mij ligt de behoefte nu meer aan het communiceren over jezelf zijn, zelfvertrouwen en beauty.
De veiligheid die je als dikke vrouw kan vinden op de party's heb ik niet meer nodig, ik sta nu voor wie ik ben en ik profileer me als mezelf en niet meer noodzakelijker wijs als Big Beautiful Women. Er is namelijk meer dan alleen mijn gewicht. Of de tijd ook zal komen dat ik mezelf niet meer als volle vrouw zou zien en alleen als mooie vrouw, dat weet ik niet, er blijft altijd wel wat om tegen aan te trappen... zou het ook niet zonder willen...
Zo was daar Danielle die echt prachtig op de foto stond door echte fotografen geschoten. Niet een gewone Hollandse dame maar een met klasse en stijl... De eerste keer dat ik haar zag was op een party in Castricum, wat een verschijning! Ze liep daar rond op haar hoge hakken alsof ze nooit iets anders deed. Daar bleek dat ze ook in Alkmaar woonde. Ondertussen is ze een goede vriendin van me geworden, niet zo verbazend ook, ik heb haar namelijk gevraagd mij te helpen met de fotografie.
In die periode was ik depressief, ik kan daar een heel zielig verhaal over vertellen, maar het was zoals het was. Persoonlijk ben ik niet iemand die bij de pakken neer gaat zitten op het moment dat het niet goed met me gaat. Soms duurt het even, omdat het denk proces wat langer duurt, maar meestal vind ik wel een manier om mijn gevoel om te draaien. Per slot van rekening vind ik dat gelukkig zijn een keuze is en dus kun je ook leren, hoe je die depressie de baas kan.
Positiviteit werkt, hoe je je ook voelt, wanneer iemand je een complimentje geeft, voel je je beter... Zo had ik bedacht dat positiviteit ook werkt wanneer je mooie foto's van jezelf ziet! En wie kon ik daar beter voor vragen dan die prachtige Danielle... Ideeën waren al snel gemaakt, de digitale spiegelreflex had ik al een jaar in huis en een datum was zo geprikt. Ik weet nog dat ik hartstikke zenuwachtig was...
Danielle kwam met al haar spullen binnen, dingen waarvan ik nooit het idee gehad heb dat het op mij zou werken, wat moet je nl met een krultang wanneer je zelf al krullen hebt. En die foundation is dat echt nodig? Smokey eyes vond ik altijd het mooiste en Danielle had een corsetje mee waarin ik mij een prachtige diva voelde. Foto's maken ging goed eerst Daantje voor de camera, daarna ik, zo kon ik mooi de kunst af kijken. Naar de pc en de resultaten bekijken, wat al snel de discussie opgang bracht; wat is mooi, wat vind je mooi aan jezelf en wat vind je minder mooi? Danielle had daar duidelijk andere ideeën over dan ik, zij vond veel meer van mij mooi dan ikzelf...
De Sessie daarna ging al een stuk makkelijker... Het resultaat mocht er zijn en na meerdere van deze sessies was mijn eigenwaarde een stuk gestegen, Ik begon mezelf mooier te vinden, kon meer van mezelf waarderen en dat merkte de mensen om me heen ook, langzaam beetje bij beetje kwam ik uit mijn depressie.
Ook de BBW party's hebben mij in die tijd geholpen. Ik vond het hartstikke eng en na de eerste party waar ik Danielle had ontmoet heb ik de volgende party gevraagd of ik foto's mocht nemen. Eerst bij de party's van Joyce en daarna voor Big Beautiful World. Zo kon ik mij tijdens de party's een houding geven.
Ik heb dit gedaan tot ik zwanger was. Met mijn zwangerschap en mijn verhuizing naar het oosten van het land kwamen nieuwe inzichten, ik ben toe aan een volgend plan, de BBW party's brengen mij niet meer wat ik nodig heb, ik ben mede door de party's mezelf geworden en dat is naar mijn mening het mooiste wat je worden kunt. De BBW wereld heeft gelukkig meer dan alleen de party's voor mij ligt de behoefte nu meer aan het communiceren over jezelf zijn, zelfvertrouwen en beauty.
De veiligheid die je als dikke vrouw kan vinden op de party's heb ik niet meer nodig, ik sta nu voor wie ik ben en ik profileer me als mezelf en niet meer noodzakelijker wijs als Big Beautiful Women. Er is namelijk meer dan alleen mijn gewicht. Of de tijd ook zal komen dat ik mezelf niet meer als volle vrouw zou zien en alleen als mooie vrouw, dat weet ik niet, er blijft altijd wel wat om tegen aan te trappen... zou het ook niet zonder willen...
vrijdag 28 september 2012
volgers van Twitter
Heb je dat ook dat je ineens op Twitter wordt gevolgd door allerlei gezondheidsfreeks... ik moet zeggen dat dit mij met regelmaat raakt. Ik krijg zo het gevoel dat men denkt zij is dik en dus niet bezig met haar gezondheid, of dat diëten altijd een oplossing is.
Ergens vind ik het jammer dat het me nog raakt, ik kom er vol voor uit dat ik een overgewicht heb, en ik vind het helemaal niet erg wanneer mensen me dik noemen, geef het beestje maar gewoon een naam...
Aan gesproken worden alsof ik niet goed voor mezelf zorg is echter een ander verhaal, het raakt mij veel dieper. Slank zijn lijkt voor veel mensen nog op een keuze... Daar ben ik het dus niet mee eens... net zoals gezondheid geen keuze is. De enige keuze die je kan maken is hoe je ermee omgaat.
Diëten worden naar mijn inzien nog veel te veel en veel te vroeg opgelegd... een kind van 9 jaar op een dieet zetten is gewoon geen goed idee, vaak resulteert dit in overgewicht op latere leeftijd.
Een goed eetpatroon daar en tegen wordt vaak aangeleerd, een fout eet patroon dus ook, ik vind dat er meer groepen moeten komen die ouders helpen vast te houden aan een gezond eetpatroon voor hun kinderen.
Met mijn kleine jongen van 4 maanden is dat iets waar ik veel over nadenk, hoe ga ik daarmee om, wat heb ik er voor nodig, (zeker met een vader die niet zo van groente houd...)
In het verleden, voordat ik zwanger werd ben ik hard aan de slag gegaan om een gezond eetpatroon te kiezen, dit omdat kleine kinderen na-aapjes zijn en ik het goede voorbeeld voor mijn kinderen wil geven.
Helaas is dit gezonde eetpatroon is volledig over de kop gegaan toen ik ging samenwonen...
Samenwonen is niet alleen bij elkaar zijn. Ongevraagd neem je kenmerken van elkaar over zo ook met het eetpatroon. Ik wil gezond eten, maar wordt vaak verleid door zijn foute gewoonten... Steeds vaker kook ik naast de gewone pot ook extra groenten voor mezelf en kan ik zijn foute keuzes beter weerstaan. Voor een kleine jongen is dat nog veel moeilijker, die heeft nog geen idee van foute of goede keuzes.. het is een klein na-aapje.
Om terug te komen on toppic, ja ik ben geinteresseerd in gezondheid, ja ik wil goed voor mezelf zorgen, dat ik dik ben staat daar compleet los van, maar misschien is het mijn eigen stigmatisering die ik heb bij dit soort volgers en volgen ze gewoon iedereen die ze tegen komen en niet mij speciaal omdat er bbw bij mijn naam staat...
Ergens vind ik het jammer dat het me nog raakt, ik kom er vol voor uit dat ik een overgewicht heb, en ik vind het helemaal niet erg wanneer mensen me dik noemen, geef het beestje maar gewoon een naam...
Aan gesproken worden alsof ik niet goed voor mezelf zorg is echter een ander verhaal, het raakt mij veel dieper. Slank zijn lijkt voor veel mensen nog op een keuze... Daar ben ik het dus niet mee eens... net zoals gezondheid geen keuze is. De enige keuze die je kan maken is hoe je ermee omgaat.
Diëten worden naar mijn inzien nog veel te veel en veel te vroeg opgelegd... een kind van 9 jaar op een dieet zetten is gewoon geen goed idee, vaak resulteert dit in overgewicht op latere leeftijd.
Een goed eetpatroon daar en tegen wordt vaak aangeleerd, een fout eet patroon dus ook, ik vind dat er meer groepen moeten komen die ouders helpen vast te houden aan een gezond eetpatroon voor hun kinderen.
Met mijn kleine jongen van 4 maanden is dat iets waar ik veel over nadenk, hoe ga ik daarmee om, wat heb ik er voor nodig, (zeker met een vader die niet zo van groente houd...)
In het verleden, voordat ik zwanger werd ben ik hard aan de slag gegaan om een gezond eetpatroon te kiezen, dit omdat kleine kinderen na-aapjes zijn en ik het goede voorbeeld voor mijn kinderen wil geven.
Helaas is dit gezonde eetpatroon is volledig over de kop gegaan toen ik ging samenwonen...
Samenwonen is niet alleen bij elkaar zijn. Ongevraagd neem je kenmerken van elkaar over zo ook met het eetpatroon. Ik wil gezond eten, maar wordt vaak verleid door zijn foute gewoonten... Steeds vaker kook ik naast de gewone pot ook extra groenten voor mezelf en kan ik zijn foute keuzes beter weerstaan. Voor een kleine jongen is dat nog veel moeilijker, die heeft nog geen idee van foute of goede keuzes.. het is een klein na-aapje.
Om terug te komen on toppic, ja ik ben geinteresseerd in gezondheid, ja ik wil goed voor mezelf zorgen, dat ik dik ben staat daar compleet los van, maar misschien is het mijn eigen stigmatisering die ik heb bij dit soort volgers en volgen ze gewoon iedereen die ze tegen komen en niet mij speciaal omdat er bbw bij mijn naam staat...
maandag 17 september 2012
5 beauty trends die van mij niet meer hoeven...
5 beauty trends die van mij niet meer hoeven...
Je kent het wel je moet er uit zien als.... Trends die door bekende en soms ook minder bekende mensen worden uitgedragen, nou van mij hoeven ze niet allemaal ...
Natuurlijk is het zo dat uiterlijk belangrijk is, maar tot op een zekere hoogte....
1.Opblaasbare lippen,
Van die lippen waarvan je denkt waar zit het ventiel, veel vrouwen zijn er in doorgeslagen, wanneer je een smalle lip hebt en je maakt hem iets dikker ziet het er nog natuurlijk uit, maar steeds vaker zie je opblaaslippen. Ik vraag me altijd af of er een ventiel aan zit, of dat ze leeg zouden lopen wanneer je er een speld in steekt....
2.Botox...
Botox heeft een boel positieve kanten, maar de strakgetrokken gezichten... Bij de bekende nederlanders zie je gewoon dat ze het allemaal laten doen. Het nadeel eraan is namelijk dat alle gezichten op elkaar gaan lijken... en dan dragen ze ook nog allemaal de zelfde stijl en hebben ze dezelfde kapper.... Zie jij bijvoorbeeld het verschil nog tussen Trijntje Oosterhuis en Angela Groothuizen? Ik vergis me nog wel eens....
3.Super slanke modellen...
Zowie zo vraag ik me af wie het verzonnen heeft, menig ,model lijkt op een jongetje, leuk als je van jongetjes houd, maar voor een realistische kijk op mode vind ik het een cliché... Geef mij maar een paar goed gevulde inbetweenies, of te wel femme fatales!
4.De trui
Sommige mensen willen ons laten weten dat de trui weer helemaal hot en trendy is, nou daar ben ik het niet mee eens, een trui is mooi op een mannen lichaam, maar het doet niets en dan ook echt niets voor een mooie vrouw... bij mij komen ze de kast niet meer in, mooie wollen jurkjes en vesten daar en tegen is een must have....
5 Super high heals...
Ik heb echt bewondering voor de vrouwen die er op kunnen lopen en al ben je zo iemand als ik en heb je er moeite mee is het een leuke bedschoen.. Ik vraag me echt af wat er mis is met de flatties... heerlijk toch vooral met 184 cm vrouw dan is een flatty prima een mooi hakje voor de sjiek heerlijk, maar echt die super hoge stelten... prachtig om te zien.. maar zeker niet comfortabel....
Er zullen vast punten zijn waarover je het niet met mij eens bent...Heerlijk toch geniet van je eigen mening of ga lekker in discussie, voor mij zijn dit in ieder geval de nono's
Belangrijk vind ik dat je, je goed voelt en je eigen trend uit draagt, wees jezelf dan ben je het mooiste en is er een trend die je niet leuk vind... lekker laten gaan of even een blogje over schrijven zoals ik...
Je kent het wel je moet er uit zien als.... Trends die door bekende en soms ook minder bekende mensen worden uitgedragen, nou van mij hoeven ze niet allemaal ...
Natuurlijk is het zo dat uiterlijk belangrijk is, maar tot op een zekere hoogte....
1.Opblaasbare lippen,
Van die lippen waarvan je denkt waar zit het ventiel, veel vrouwen zijn er in doorgeslagen, wanneer je een smalle lip hebt en je maakt hem iets dikker ziet het er nog natuurlijk uit, maar steeds vaker zie je opblaaslippen. Ik vraag me altijd af of er een ventiel aan zit, of dat ze leeg zouden lopen wanneer je er een speld in steekt....
2.Botox...
Botox heeft een boel positieve kanten, maar de strakgetrokken gezichten... Bij de bekende nederlanders zie je gewoon dat ze het allemaal laten doen. Het nadeel eraan is namelijk dat alle gezichten op elkaar gaan lijken... en dan dragen ze ook nog allemaal de zelfde stijl en hebben ze dezelfde kapper.... Zie jij bijvoorbeeld het verschil nog tussen Trijntje Oosterhuis en Angela Groothuizen? Ik vergis me nog wel eens....
3.Super slanke modellen...
Zowie zo vraag ik me af wie het verzonnen heeft, menig ,model lijkt op een jongetje, leuk als je van jongetjes houd, maar voor een realistische kijk op mode vind ik het een cliché... Geef mij maar een paar goed gevulde inbetweenies, of te wel femme fatales!
4.De trui
Sommige mensen willen ons laten weten dat de trui weer helemaal hot en trendy is, nou daar ben ik het niet mee eens, een trui is mooi op een mannen lichaam, maar het doet niets en dan ook echt niets voor een mooie vrouw... bij mij komen ze de kast niet meer in, mooie wollen jurkjes en vesten daar en tegen is een must have....
5 Super high heals...
Ik heb echt bewondering voor de vrouwen die er op kunnen lopen en al ben je zo iemand als ik en heb je er moeite mee is het een leuke bedschoen.. Ik vraag me echt af wat er mis is met de flatties... heerlijk toch vooral met 184 cm vrouw dan is een flatty prima een mooi hakje voor de sjiek heerlijk, maar echt die super hoge stelten... prachtig om te zien.. maar zeker niet comfortabel....
Er zullen vast punten zijn waarover je het niet met mij eens bent...Heerlijk toch geniet van je eigen mening of ga lekker in discussie, voor mij zijn dit in ieder geval de nono's
Belangrijk vind ik dat je, je goed voelt en je eigen trend uit draagt, wees jezelf dan ben je het mooiste en is er een trend die je niet leuk vind... lekker laten gaan of even een blogje over schrijven zoals ik...
dinsdag 11 september 2012
Gezond dik met Big Fun den Haag
Dik is ongezond, hoe vaak heb ik het wel niet gehoord... omdat ik dik ben zou ik ontzettend ongezond zijn...Lastig je kunt er niets tegen inbrengen.. feit is wel ik heb me nooit ongezond gevoeld.. heb altijd beweerd dat ik een dikke gezonde dame was, maar in de maatschappij werd dat niet geaccepteerd... tot ik een tijd geleden een Belgisch artikel las waarin stond dat niet zozeer het gewicht als wel je levensstijl grote invloed had op hoe gezond je bent.... en daar ben ik het helemaal mee eens...
Ik ken genoeg slanke mensen die de hele dag op hun gat zitten en het liefst eten bij de snackbar... dat is net zo een understatement dat dik zijn betekend dat je de hele dag thuis zit, niets doet en de alleen maar aan het eten bent.
Gewicht geeft echt niet altijd aan hoe gezond iemand is....
Veel mensen begrijpen niet wat een eetprobleem is... logisch wanneer je het zelf niet hebt kun je niet begrijpen wat het met je doet....
voor mij is het het belangrijkste om te proberen mijn eetprobleem onder controle te houden, dit is een gevecht elke dag, maar hoe sterker ik word, hoe meer zelfvertrouwen ik heb en hoe gelukkiger ik me voel hoe beter het gaat met eten.
Eten is de ene kant , bewegen de anderen, ik ben een van de gezegende mensen die bewegen heerlijk vind... in mijn jeugd tot zo rond mijn 30 ste levens jaar heb ik heel veel gesport ik lag elke week wel een aantal keer in het zwembad en trok me niets aan van wat anderen van mijn dikke lijf vonden of wat voor nare irritante opmerkingen ze moesten maken, ik deed het voor mezelf en ik genoot van elke seconde... nu een paar jaar nadat ik gestopt ben vanwege een blessure en net bevallen van mijn prachtige zoon. Ben ik opzoek naar een manier om weer aan het bewegen te komen. Een plek waar mijn lijf niet zou opvallen is voor mij nog niet eens een pre, maar een plek waar ze begrijpen wat het met je doet als je van de bodem je bewegen weer op moet bouwen in een sport die je nog niet meester bent, met een overgewicht, zou erg welkom zijn, helaas zit mijn ideale sport school, niet in de buurt... maar helemaal in den haag... Hopelijk wordt het daar een succes en kunnen ze spoedig uitbreiden... zodat Dinxperlo ook nog eens een keer aan de beurt komt....
hier een stuk over Big Fun...
Big Fun, is een lifestyle programma niet alleen opgezet voor mensen met een maatje meer, maar ook door mensen met een maatje meer. Een concept waar u een veilige plek vindt en weer het plezier in bewegen zult ontdekken. En dat is de eerste stap naar een gezondere levensstijl.
Sonja & Corinne leren elkaar kennen bij de afdeling eetstoornissen van Psy-Q. Al snel worden zij dikke maatjes. Over veel zaken denken zij hetzelfde en beiden ervaren de vooroordelen over het hebben van een maatje meer. Ze zullen u bekend in de oren klinken, dik = lui, dik = vunzig maar bovenal dik = eigen schuld dikke bult. Zij volgden het dagprogramma en werden daar geacht plezier in bewegen te ervaren.
DAT moest anders, dat kon leuker, maar waarom gingen zij dan niet gewoon naar de sportschool........? En waarom gingen de anderen dan niet gewoon naar de sportschool want dat bewegen een stap zou zijn naar een gezondere levensstijl daar waren zij zich echt van wel bewust.
Naast alle drempels die je kunt bedenken was de hoofdreden eigenlijk wel dat zij niet WEER het lachertje van de week wilden zijn. Al brainstormend ontstond het idee voor een beweegcentrum enkel voor mensen met een maatje meer. Een centrum waar alle drempels niet zouden bestaan en waar zij, net als ieder ander, mee kunnen doen aan coole groepslessen. De naam was snel bedacht want tja het moest er bovenal leuk zijn, en groot zijn we ook, al is het 9 van de 10 x in omvang, maar in het engels bekt het nu eenmaal lekkerder, groot plezier werd BIG FUN.......
Ze besloten onderzoek te gaan onder de doelgroep en onderzochten of hun ideeen overeen kwamen met meerdere doelgenoten. Het bleek een schot in de roos, En natuurlijk kent iedereen wel iemand, misschien ben jij dat zelf wel, die aan alles en iedereen maling heeft en gewoon naar de reguliere sportschool gaan. Super, zeker blijven doen, maar uit het onderzoek bleek dat van de 10 ondervraagden er slechts 1 gaat en dat er dus 9 thuis zitten waarvan er maar liefst 7 graag zouden willen gaan sporten, mits al die drempels niet zouden bestaan. Het werd een lange weg, maar uiteindelijk kunnen zij vol trots melden dat zij de deuren openen van hun eigen Big Fun studio in Den Haag.
Voor meer informatie www.bigfundenhaag.com
Abonneren op:
Posts (Atom)



