Gisteren met andere mooie volle vrouwen een high tea gehad...
Dat was erg lekker en gezellig, maar ook heel informatief.
Ik had al heel wat over HAES gehoord, maar we kregen nu een volledige uitleg. Je zult hier beetje voor beetje meer over horen, maar dit is mijn eerste blog in de trend van de haes en deze wil ik richten op de bron!
Naar mijn idee ben jij de bron!
Gezondheid met elke maat (even HAES vrij vertaald) gaat uit van een goed contact met jezelf. Niet een vast gelegd dieet of een bepaalde hoeveelheid sporten. HAES is meer een basis idee dat je kan aanhouden om goed voor jezelf te zorgen. Het gaat meer over een gezonde leefstijl, welk formaat je ook hebt. Hier ben ik zelf al langere tijd mee bezig. Toch hoe laat je eetbuien , verkeerde gewoontes en negatieve gevoelens over jezelf los en wordt je “gezond”?
Naar mijn idee begint dit bij de basis, bij jezelf, je gedachten en je gevoelens. Hoe denk je over jezelf, hoe ga je met jezelf om en hoor je je innerlijke stem.
Maar als je geen idee hebt hoe je bij jezelf komt hoe kun je dat dan toch gebruiken?
In de toekomst wil ik hier meer naar gaan kijken en eventueel trainingen gaan geven. Nu ben ik vooral aan het nadenken hoe je dat kan doen. Mijn eerste gedachte is, hoe heb ik dat gedaan? Want ook ik was negatief, ongezond bezig en had enorm last van eetbuien.
Mijn basis was ruimte maken voor mezelf.
Ik zie zoveel mensen door hun leven rennen, geen tijd vrijmaken voor zichzelf. Wanneer je naar jezelf wil leren luisteren , zul je tijd en ruimte vrij moeten maken om jezelf de mogelijkheid te geven ook werkelijk in contact te komen met jezelf.
Deze punten waren daarin voor mij heel belangrijk:
Leer nee zeggen.
Dit is hiervoor mijn eerste sleutel. Nee zeggen geeft ruimte. Het lijkt zo makkelijk, maar nee zeggen heeft diepere consequenties. Mijn naaste vrienden en familie hebben er erg aan moeten wennen en soms werden zij zelfs opstandig. Daarnaast is nee zeggen veel omvattend, prpobeer maar eens op een rijtje te krijgen waar je nee tegen zou kunnen zeggen?
Voor mij was nee zeggen vooral letterlijk ruimte maken, het begon met nee zeggen tegen hoe mensen mij behandelde, nee zeggen tegen naasten die je naar beneden halen of, denken dat grapjes altijd mogen. Nee zeggen tegen eten was mijn volgende stap. Wat mocht ik wel en wat mocht ik niet eten? Beetje bij beetje heb ik geleerd nee te zeggen tegen de voedingsstoffen die me letterlijk ziek maakte.
Kom in contact.
Op het moment dat je nee zegt krijg je ruimte, Ruimte om in contact te komen met jezelf, het werkt als een sneeuwbal, de eerste x is het moeilijkste, reageert je omgeving het heftigste, maar daarna... wordt het beetje bij beetje makkelijker. Door de ruimte die je eerste nee geeft, krijg je ruimte voor je echte ik, voor je bron...
Sommige mensen mediteren om bij die bron te komen, maar ik heb het idee dat dat niet eens nodig is, de stilte die nee met zich mee bracht was voor mij voldoende om me bewust te worden van mijn eigen stem. Moeilijk in het begin, maar wanneer je je stem ontdekt hebt is hij steeds vaker en makkelijker te herkennen. Ik ben ook op zangles gegaan, zingen geeft een stroming van energie en lucht door je hele lijf en bracht mij daardoor ook in contact met mijn lijf. Persoonlijk zou ik willen dat iedereen iets dergelijks mee kan maken... Niet voor iedereen zal dat zingen zijn, je kunt ook andere dingen proberen als, yoga, wandelen en fietsen. Deze activiteiten zoeken ook de stilte op in jezelf en dat is vaak het moment dat je innerlijke stem gaat spreken.
Wat jij werkelijk echt wil!
Nee zeggen geeft ruimte voor wat je werkelijk wil! Heb je je wel eens afgevraagt wat je zelf werkelijk echt wil? Soms is dat helemaal anders dan het leven dat je nu leid... Ik wilde 10 jaar gelden, toen ik begon met nee zeggen en de zoektocht naar mezelf, het allerliefste op de wereld een kindje krijgen. Maar wel op een manier, dat ik wist, dat ik er voor klaar was. Ik ben toen bewust gaan werken om dat ook voor elkaar te krijgen. Geloven in jezelf is het belangrijkste in deze stap. Je zou kunnen zeggen dat werken aan wat je echt wil je bij je bron brengt omdat wat je echt wil vaak ook de bestemming is waar je in dit leven heen zou willen. Misschien klinkt dit een beetje spiritueel en is dit abacadabra, maar ik ga uit van het motto, het mooiste wat je kan worden is jezelf, en in contact komen met jezelf, je dromen ontdekken ens uitwerken is voor mij het ultime mezelf worden geweest.
Luisteren naar je lijf!
Voor mij is dit misschien wel de belangrijkste stap geweest, je lijf geeft alles aan, wanneer je hebt leren luisteren kun je ook leren wat voor jou lijf werkt en wat niet. Eetgewoonten waar je ziek van wordt zijn niet de juiste eetgewoonten. Ookal heb ik 10 dietisten gehad de allemaal zeiden, meer brood eten, merk ik van mezelf dat ik van brood eten ziek moe en hongerig wordt, door eerst brood en nu onder begeleiding alle korte koolhydraten te schrappen uit mijn voeding merk ik dat mijn trek in extra eten , eetbuien en negatieve gevoelens omtrend eten verdwijnen. Mijn advies is dan ook geloof in je eigen stem en geef niet op. Ook wanneer het gaat om lichamelijke of geestelijke kwalen, zoek het goed uit, neem een second opinion, wanneer je lichaam aangeeft dat er iets is, is dit ook vaak zo.
Ook ik ben doktoren tegen gekomen die alles op het gewicht gooide, die me niet wilde opereren omdat ik te zwaar was, die me geestelijk de verkeerde diagnose gaven, gewoon omdat het makkelijker was dan verder kijken en je echt verdiepen. In de medische wereld werken ook maar mensen en zij kunnen ook fouten maken, zegt je gevoel dat er iets anders aan de hand is dan de dokter zegt ga dan opzoek naar antwoorden en laat je niet met een kluitje in het riet sturen. Geloof in jezelf is het laller belangrijkste. Kom je er achter wat je werkelijk mankeerd dan pas kun je het gaan verwerken en leren accepteren wat je hebt.
Voor mij is gezond zijn niet zonder kwalen zijn, al zou ik dat vaak willen, gezond zijn is op de juiste manier met mijn kwalen omgaan zodat ik er zo min mogelijk last van heb. Herstel heet dat, en dat kun je leren, maar dan moet je wel eerst weten wat er aan de hand is.
Leren luisteren naar mezelf, is misschien wel mijn belangrijkste stap geweest. Hoe is dat voor jou? Heb je al contact met ju innerlijke stem? Herken je mijn verhaal en de punten die ik aanlever? Of vind je het allemaal abacadabra en heb je nog geen idee hoe je moet beginnen? Altijd ben ik geinteresseerd in feedback. Dit mag je ook naar mijn e-mail sturen angelouise77@gmail.com
Liefs louise
maandag 16 september 2013
donderdag 5 september 2013
op van de zenuwen..... naar de dietist
Bezweet en gespannen zat ik in de auto. Ik had al de hele dag een kort lontje en irriteer me dan aan alles wat een beetje tegenzit, ja ook ik heb wel eens last van stress.... De trouwerij van maandag bezorgde me minder zweet dan deze afspraak. (ik ben sinds 2-9-2013 mevr van Toor)
Gelukkig heb ik een hele lieve rustige schoonvader die gewoon rustig zijn ding doet en zich niet door mij laat afleiden.
Ik moest vandaag voor het eerst sinds jaren weer naar een dietiste. Niet omdat ik vind dat ik beter ben wanneer ik slanker ben, maar omdat ik steeds last heb van flauwtes en me ziek voel na het eten van brood pasta en rijst.
De laatste x dat ik bij een dietiste was, kreeg ik te horen dat ik me echt vast moest houden aan de schijf van 5 en dat ik echt brood moest gaan eten want dat was beter voor me. Dit heeft bij mij zo ingeslagen dat ik daar nooit meer naar toe ben gegaan.
Ik weet inmiddels dat veel mensen zweren bij brood en dat er lang vanuit is gegaan dat de schijf van 5 het juiste eet patroon was. Ik ben het daar echter niet mee eens, mijn lijf komt in protest en ik heb een tijd geleden besloten goed voor mijn lijf te zorgen en wanneer ik dan problemen heb met bepaald voedsel moet ik daar naar luisteren.
De stap naar de dietiste is niet mijn eerste stap in een gezond eetpatroon geweest. Eerst ben ik gaan kijken hoe ik de emotie van het eten af kon halen. Het bleek dat mezelf eten ontzeggen er voor zorgde dat ik een negatieve relatie kreeg met voedsel. Om dit te herstellen ben ik gaan luisteren.. heb ik trek waar heb ik trek in en waarom, als het ware hield ik hierover in mijn hoofd een dagboekje bij.
Zo ben ik veel te weten gekomen over mezelf. Het feit dat ik met regelmaat het gevoel had dat ik ging flauwvallen en dat steeds oploste door het eten van zoetigheid heeft mij aan het denken gezet. Nadat op mijn werk bleek dan het prikken van de bloedsuiker in mijn vinger dat die wel erg laag was, ben ik er achter gekomen dat ik hypoglykemie had.
Hier heb ik veel over opgezocht en ik ben bepaalde koolhydraten gaan mijden, hierdoor kwamen de flauwtes minder voor, maar ik ben ook gaan ontdekken dat alles wat ik in mijn mond stop een reactie heeft op mijn lijf.
Vroeger was ik me daar niet zo van bewust, maar hoe meer ik me er op richt hoe beter ik de signalen van mijn lijf begrijp. Hierdoor ben ik bewust gaan eten en heb ik verschillende negatieve reacties kunnen mijden. Ik denk dat het luisteren naar mijn lijf ook heeft geholpen bij het weghalen van de emotie wanneer het om eten gaat. Ik ben me nu bewust dat ik ook honger heb en dat ik ook mag eten. En dus ben ik niet meer op dieet maar probeer ik goed voor mezelf te zorgen.
Nu kan ik de emotie van het eten wel weghalen, de emotie van mijn eetpatroon verleden ligt nog erg aan de oppervlakte. Ik heb vreselijk moeten huilen over het verhaal dat ik te vertellen had. Zolang je door ratelt ben je je minder bewust van de emotie, maar het was goed, (was ook de eerste x denk ik)
Het vertellen van je verhaal is binnen de psychiatrie een manier om te komen tot herstel, ik denk dat ik deze ook ga toe;passen op mijn eet-verhaal want in herstel heb ik nog stappen te maken. (herstel is niet genezen, maar accepteren en kunnen omgaan met je problematiek. ) In ieder geval is de heftigheid van mijn eigen verhaal me erg bijgebleven vandaag, maar ik ben ook trots wanneer ik zie hoe ik nu in mijn eet-leven sta...
De dietiste was als een engel die zich over me ontfermde, ik heb voor het eerst echt antwoorden gekregen en heb het gevoel dat ik op de goede weg ben. Het is prima om de foute koolhydraten te mijden, deze zijn voor mij alle granen en aardappelen. Ook de snoepjes en koekjes moet ik mijden, das niet makkelijk, maar ik probeer ze nu niet meer in huis te halen en te vragen aan mensen bij wie ik op viste ben ze me niet aan te bieden, want ja ik weet dat wanneer ze er staan dat ik zwak ben. Ik houd nu eenmaal van lekker.
Het eetpatroon wat ik mezelf vanaf januari heb aangeleerd is zo slecht nog niet, maar ik eet toch nog de foute koolhydraten en ik eet te weinig, daarom val ik niet af. En ben ik zo vreselijk moe de hele tijd, ook is er een kans dat ik toch een vitamine tekort heb.
Het advies luid dan ook veel groente en fruit eten, geen granen brood pasta en aardappelen of rijst meer , maar wel meer zuivel eiwitten en goede vetten.
Al deze informatie moet ik nu verwerken, en daarna ga ik eens rustig kijken naar de recepten die ik heb gehad en hoe ik mijn patroon ga indelen, ik zal het boodschappen lijstje moeten aanpassen en moeten uitvinden of ik mijn mannen ook voor een deel mijn voeding kan aanbieden of dat ik voor mijn koolhydraten lover gewoon zijn patatjes en chippies in huis moet halen....
ayway, ik heb voor het eerst vertrouwen in een verandering van mijn eetpatroon. Ik vind het heftig, maar ik ben wel heel nieuwsgierig of ik hiermee mijn lichamelijke problemen onder controle krijg .
Mijn doel is gezond zijn, me goed voelen, lekker kunnen bewegen. Of ik afval of niet is een bijzaak. Al zou ik het niet vervelend vinden, ik heb begrepen dat ik waarschijnlijk eerder verplaatsing van vet zou kunnen krijgen dan werkelijk kilo verlies... dus wie weet krijg ik ook van die mooie ronde billen en meer taille....
Liefs louise
Gelukkig heb ik een hele lieve rustige schoonvader die gewoon rustig zijn ding doet en zich niet door mij laat afleiden.
Ik moest vandaag voor het eerst sinds jaren weer naar een dietiste. Niet omdat ik vind dat ik beter ben wanneer ik slanker ben, maar omdat ik steeds last heb van flauwtes en me ziek voel na het eten van brood pasta en rijst.
De laatste x dat ik bij een dietiste was, kreeg ik te horen dat ik me echt vast moest houden aan de schijf van 5 en dat ik echt brood moest gaan eten want dat was beter voor me. Dit heeft bij mij zo ingeslagen dat ik daar nooit meer naar toe ben gegaan.
Ik weet inmiddels dat veel mensen zweren bij brood en dat er lang vanuit is gegaan dat de schijf van 5 het juiste eet patroon was. Ik ben het daar echter niet mee eens, mijn lijf komt in protest en ik heb een tijd geleden besloten goed voor mijn lijf te zorgen en wanneer ik dan problemen heb met bepaald voedsel moet ik daar naar luisteren.
De stap naar de dietiste is niet mijn eerste stap in een gezond eetpatroon geweest. Eerst ben ik gaan kijken hoe ik de emotie van het eten af kon halen. Het bleek dat mezelf eten ontzeggen er voor zorgde dat ik een negatieve relatie kreeg met voedsel. Om dit te herstellen ben ik gaan luisteren.. heb ik trek waar heb ik trek in en waarom, als het ware hield ik hierover in mijn hoofd een dagboekje bij.
Zo ben ik veel te weten gekomen over mezelf. Het feit dat ik met regelmaat het gevoel had dat ik ging flauwvallen en dat steeds oploste door het eten van zoetigheid heeft mij aan het denken gezet. Nadat op mijn werk bleek dan het prikken van de bloedsuiker in mijn vinger dat die wel erg laag was, ben ik er achter gekomen dat ik hypoglykemie had.
Hier heb ik veel over opgezocht en ik ben bepaalde koolhydraten gaan mijden, hierdoor kwamen de flauwtes minder voor, maar ik ben ook gaan ontdekken dat alles wat ik in mijn mond stop een reactie heeft op mijn lijf.
Vroeger was ik me daar niet zo van bewust, maar hoe meer ik me er op richt hoe beter ik de signalen van mijn lijf begrijp. Hierdoor ben ik bewust gaan eten en heb ik verschillende negatieve reacties kunnen mijden. Ik denk dat het luisteren naar mijn lijf ook heeft geholpen bij het weghalen van de emotie wanneer het om eten gaat. Ik ben me nu bewust dat ik ook honger heb en dat ik ook mag eten. En dus ben ik niet meer op dieet maar probeer ik goed voor mezelf te zorgen.
Nu kan ik de emotie van het eten wel weghalen, de emotie van mijn eetpatroon verleden ligt nog erg aan de oppervlakte. Ik heb vreselijk moeten huilen over het verhaal dat ik te vertellen had. Zolang je door ratelt ben je je minder bewust van de emotie, maar het was goed, (was ook de eerste x denk ik)
Het vertellen van je verhaal is binnen de psychiatrie een manier om te komen tot herstel, ik denk dat ik deze ook ga toe;passen op mijn eet-verhaal want in herstel heb ik nog stappen te maken. (herstel is niet genezen, maar accepteren en kunnen omgaan met je problematiek. ) In ieder geval is de heftigheid van mijn eigen verhaal me erg bijgebleven vandaag, maar ik ben ook trots wanneer ik zie hoe ik nu in mijn eet-leven sta...
De dietiste was als een engel die zich over me ontfermde, ik heb voor het eerst echt antwoorden gekregen en heb het gevoel dat ik op de goede weg ben. Het is prima om de foute koolhydraten te mijden, deze zijn voor mij alle granen en aardappelen. Ook de snoepjes en koekjes moet ik mijden, das niet makkelijk, maar ik probeer ze nu niet meer in huis te halen en te vragen aan mensen bij wie ik op viste ben ze me niet aan te bieden, want ja ik weet dat wanneer ze er staan dat ik zwak ben. Ik houd nu eenmaal van lekker.
Het eetpatroon wat ik mezelf vanaf januari heb aangeleerd is zo slecht nog niet, maar ik eet toch nog de foute koolhydraten en ik eet te weinig, daarom val ik niet af. En ben ik zo vreselijk moe de hele tijd, ook is er een kans dat ik toch een vitamine tekort heb.
Het advies luid dan ook veel groente en fruit eten, geen granen brood pasta en aardappelen of rijst meer , maar wel meer zuivel eiwitten en goede vetten.
Al deze informatie moet ik nu verwerken, en daarna ga ik eens rustig kijken naar de recepten die ik heb gehad en hoe ik mijn patroon ga indelen, ik zal het boodschappen lijstje moeten aanpassen en moeten uitvinden of ik mijn mannen ook voor een deel mijn voeding kan aanbieden of dat ik voor mijn koolhydraten lover gewoon zijn patatjes en chippies in huis moet halen....
ayway, ik heb voor het eerst vertrouwen in een verandering van mijn eetpatroon. Ik vind het heftig, maar ik ben wel heel nieuwsgierig of ik hiermee mijn lichamelijke problemen onder controle krijg .
Mijn doel is gezond zijn, me goed voelen, lekker kunnen bewegen. Of ik afval of niet is een bijzaak. Al zou ik het niet vervelend vinden, ik heb begrepen dat ik waarschijnlijk eerder verplaatsing van vet zou kunnen krijgen dan werkelijk kilo verlies... dus wie weet krijg ik ook van die mooie ronde billen en meer taille....
Liefs louise
vrijdag 30 augustus 2013
HOUD JIJ VAN VOLLE VROUWEN?
Nee dit is geen post over dikke vrouwen vs slanke vrouwen, dit is geen post om dik zijn te promoten, maar ik weet ondertussen dat er nog heel veel dames zijn die niet geloven dat mannen ze mooi kunnen vinden....
Dat er mannen zijn die op volle vrouwen vallen lijkt soms ook een fabeltje.
Zelf weet ik inmiddels dat het zeker kan, ik heb de liefste van allemaal en "he loves all of me!"
In de wandelgangen hoor ik veel vrouwen zeggen, ja ik krijg wel aandacht, maar mannen willen er niet altijd voor uit komen dat ze op een vollere vrouw vallen...
Hoe sterk moet je zijn, om je vrienden en familie duidelijk te maken, dat je daarin een voor keur hebt? is het zo vreemd dat je vol mooi vind? alleen omdat het in de media als lelijk wordt bestempelt? Zo gek is het niet. Ik vergelijk graag met de dierenwereld... waarom vind de een een kat mooi de ander een aapje en de derde een giraffe? waarom hebben mensen voorkeuren als het gaat om kleur verf waar je je prettig bij voelt of de stijl kleding die we hebben....
Natuurlijk hebben we allemaal een andere smaak wanneer het om onze sexuele voorkeur gaat, natuurlijk zijn er mannen die op slank vallen, maar naar mijn idee zijn er net zo veel die het niet uitmaakt of die dik juist mooier vinden.
Heeft de maatschappij zoveel invloed dat het moeilijk is je voorkeur te bekennen of verandert de maatschappij en wordt het steeds makkelijker om voor je voorkeuren uit te komen?
Ben jij een man die op vol valt? dan wil ik graag je verhaal horen, dat kan via een mailtje naar ons en mogen we eventueel wat mogen plaatsen kan dit natuurlijk altijd anoniem!
BIG LOVE! Gewoon heel veel liefde!
vrijdag 23 augustus 2013
DIETISTE ZEGT SORRY DAT IK JULLIE OP DIEET HEB GEZET!
DIETISTE ZEGT SORRY DAT IK JULLIE OP DIEET HEB GEZET!
Soms kom je een stukje tegen dat je raakt, dit raakt mij, omdat wanneer ik terug kijk naar het moment dat ik begon met lijnen, er op dat moment helemaal niets mis was met mij, ja ik was groot op mijn 11e al 180 cm en ja ik was sterk trainde veel (zwemmen) en had hele gespierde armen. toch hoorde ik van iedereen dat ik te dik was... en dat ging ik geloven...
Met de jaren zijn mijn ideeen veranderd, ik ben nu wel dik maar ik kijk positief naar mezelf, daarnaast vind ik gezond zijn belangrijker dan slank zijn , ookal vind de maatschappij vaak dat je pas gezond bent wanneer je slank bent...
ik ben van mening dat dietistes vaak opnoieuw geschoold moeten worden, dat ook andere methodes onderzocht moeten worden, en dat er beter gekeken moet worden naar oorzaken... bij mij ligt de oorzaak van mijn eetprobleem, niet bij mijn psyche , maar bij het feit dat ik met 9 jaar op een dieet gezet ben en iedereen me dik noemde...
Het volgende stuk raakt mij, omdat het juist een dietiste is die sorry zegt, die haar excusses maakt voor het feit dat ze de clienten die ze had nooit mooi genoemd had, dat ze mensen op een 1200 calorieen dieet zetten en er van overtuigd was dat dat gezond was, dat mensen voor geproduceerd eten moesten gaan eten (ik denk dan aan maaltijd shakes en repen) en dat er gezegt werd dat dat "gezond was"
Ze maakt excusses omdat ze zei dat wanneer je een craving (heel erge trek ) hebt je sterk moet zijn en wanneer je een eetbui had dat je weer terug in het gareel moest en het dieet weer moest oppakken, terwijl een craving tijdends een dieet gewoon aangeeft dat je lichaam voedingsstoffen nodig heeft..
Ze maakt excusses voor al die mooie prachtige mensen die na hun dieet alles weer aankwamen, en een beetje meer .
Ze geloofde zelf wat ze vertelde , maar ze is er nu achter dat het alleen maar slecht voor je is en dat gewoon gezond echt voedsel eten veel gezonder is en dat gezondheid niet overeen komt met slank zijn!
ik vind het een super artikel!
Wat zijn jouw gedachten hierover?
Discussieren is welkom, maar houd elkaar wel in ere!
Liefs louise
bron echte artikel: http://www.huffingtonpost.com/iris-higgins/an-open-apology-to-all-of_b_3762714.html
Soms kom je een stukje tegen dat je raakt, dit raakt mij, omdat wanneer ik terug kijk naar het moment dat ik begon met lijnen, er op dat moment helemaal niets mis was met mij, ja ik was groot op mijn 11e al 180 cm en ja ik was sterk trainde veel (zwemmen) en had hele gespierde armen. toch hoorde ik van iedereen dat ik te dik was... en dat ging ik geloven...
Met de jaren zijn mijn ideeen veranderd, ik ben nu wel dik maar ik kijk positief naar mezelf, daarnaast vind ik gezond zijn belangrijker dan slank zijn , ookal vind de maatschappij vaak dat je pas gezond bent wanneer je slank bent...
ik ben van mening dat dietistes vaak opnoieuw geschoold moeten worden, dat ook andere methodes onderzocht moeten worden, en dat er beter gekeken moet worden naar oorzaken... bij mij ligt de oorzaak van mijn eetprobleem, niet bij mijn psyche , maar bij het feit dat ik met 9 jaar op een dieet gezet ben en iedereen me dik noemde...
Het volgende stuk raakt mij, omdat het juist een dietiste is die sorry zegt, die haar excusses maakt voor het feit dat ze de clienten die ze had nooit mooi genoemd had, dat ze mensen op een 1200 calorieen dieet zetten en er van overtuigd was dat dat gezond was, dat mensen voor geproduceerd eten moesten gaan eten (ik denk dan aan maaltijd shakes en repen) en dat er gezegt werd dat dat "gezond was"
Ze maakt excusses omdat ze zei dat wanneer je een craving (heel erge trek ) hebt je sterk moet zijn en wanneer je een eetbui had dat je weer terug in het gareel moest en het dieet weer moest oppakken, terwijl een craving tijdends een dieet gewoon aangeeft dat je lichaam voedingsstoffen nodig heeft..
Ze maakt excusses voor al die mooie prachtige mensen die na hun dieet alles weer aankwamen, en een beetje meer .
Ze geloofde zelf wat ze vertelde , maar ze is er nu achter dat het alleen maar slecht voor je is en dat gewoon gezond echt voedsel eten veel gezonder is en dat gezondheid niet overeen komt met slank zijn!
ik vind het een super artikel!
Wat zijn jouw gedachten hierover?
Discussieren is welkom, maar houd elkaar wel in ere!
Liefs louise
bron echte artikel: http://www.huffingtonpost.com/iris-higgins/an-open-apology-to-all-of_b_3762714.html
dinsdag 25 juni 2013
dress best day 7th juli 2013
Boost your confidence and your self-esteem, sometimes the small things matter.
When you dress special it can change how you feel about yourself
Therefor a special day and a special opportunity to dress up!
Take a picture of yourself and/ or write us what positive impact this has on you!
louise
maandag 24 juni 2013
Ik was een Sarah's Sweeties angel!
Ik was een Sarah's Sweeties angel!
Jaren lang heb ik er last van gehad! Ik kan me nog herinneren, dat ik maatje 46 had en werkte bij Albert Heijn, in Heemstede Aerdenhout. Gezellig bij de bake-off, heerlijk vond ik het! In de zomer was het echter een ramp. Met tropische temperaturen en dikke billen voor de oven staan, is geen feestje.... Van alles probeerde ik, talkpoeder, keukenpapier... niets hielp... Er waren toen al wel broekjes met lange pijpjes ,van Sloggi, maar die hadden een naadje zitten, precies tussen de benen. Wanneer je dan al brandplekken hebt van het schuren doen die naden nog eens extra pijn... Uiteindelijk bleek brandwonden crème het beste te werken, maar ja, daarvoor moet je een recept hebben van de dokter...
Nu 2 jaar geleden heb ik Sarah's Sweeties ontdekt, broekjes met pijpjes die niet alleen functioneel zijn, maar er ook nog goed uitzien. In de leukste printjes kun je ze krijgen!
Ze hebben een speciaal kruisje (wat langer en breder dan standaard en zonder zichtbare naden in de liezen) en geen naden aan de binnenkant van de benen, maar daar een speciaal stuk wat niet schuurt. De ideale oplossing!
Sarah, had op haar Sweeties facebook, een actie geplaatst, waarin ze opzoek was naar modellen, Ik heb dit natuurlijk meteen gedeeld op Mooie grote vrouwen. Met het delen van zo'n actie, begin ik vaak te dagdromen, hoe zou dat zijn een dagje echt model zijn? Ben ik daar niet veel te vol voor? Ben ik wel knap genoeg? Ojee, ik heb pukkels en uitslag op mijn armen.... mij zoeken ze vast niet. Bewust van het negatieve mechanisme dat in werking trad , besloot ik om het om te draaien.
Positiviteit, is je bewust zijn van mogelijkheden en kansen en ze niet negatief bekijken. Ik vind dat soms ook moeilijk, echt waar, maar ik heb wel een vaste affirmatie klaarliggen.”Ik ben een mooie spontane persoonlijkheid...” en dat herhaal ik dan een aantal keer.
Positiviteit is ook je niet laten tegenhouden door eventuele negatieve gedachten, maar gewoon de stoute schoenen aantrekken, en dat heb ik gedaan, ik heb me aangemeld, al mijn maten opgegeven en al snel kreeg ik reactie dat ik was uitgekozen.
Die vrijdag was de grote dag, ik had oppas voor de kleine en zou voor het eerst na mijn zwangerschap weer eens alleen op pad. De tijd ruim genomen met trein , bus en metro naar Amsterdam. Het adres had ik zo gevonden, maar ik was veel te vroeg. Ik kreeg een lekker kopje koffie en ben gaan zitten kijken naar de andere modellen en de fotograaf hoe zij het deden.
Beetje bij beetje werd ik daar weer rustig, want ow wat vond ik het spannend... De andere modellen leerde ik ook kennen, Marianne, Myrthe, Marjolein en Gerrianne en nog wat mooie dames. De meeste kende Mooie grote vrouwen al en dat brak het ijs meteen. Leuke discussies volgde!
Na een tijdje mocht ik de visagie in. Wat is dat toch heerlijk, ik heb mijn ogen dicht gedaan toen ze aan mijn haar begon, zo fijn als er zo aan je gefrut wordt. Ik mocht een grijs jurkje en een bijpassende Sweetie aan met een polkadot Sleevie. Die Sarah’s Sleevies zijn nieuw en echt zo mooi, ze bedekken de armflapjes op een mooie siervolle manier en ze zijn echt super fijn om te dragen omdat ze niet strak zitten als de meeste bolerootjes!
Anyway het was mijn beurt voor de camera, een lekker briesje werd op me gericht en mijn poeder nog even bijgewerkt. Natuurlijk had ik goed opgelet bij de andere dames en na een kort overleg met de fotograaf mocht ik begonnen met springen. Dan gebeurt alles te gelijk, je moet opletten hoe je staat, hoe je springt, je billen naar achter. je hoofd zo kantelen dat mijn onderkin niet het meest prominente is dat in beeld komt en met een zwoele blik in de camera kijken!
Gelukkig waren de fotograaf en Sarah meteen enthousiast, dat maakte dat het alleen nog maar leuk was! Na een x aantal sprongen mocht ik even rusten, dan pas merk je wat een workout dat is .... Het gebeurt natuurlijk niet elke dag dat ik zo sta te springen en het zweet brak me uit, maar ze hebben me lief verzorgt en daarna mocht ik nog een keer zonder Sleevie.
De sfeer de hele dag was geweldig, het was als een uitje met een serieus kantje, maar ook heel veel plezier, goede gesprekken, mooie Sweeties en Sleevies en vooral veel mooie Grote vrouwen. Met een enorme positieve boost ben ik weer naar huis gegaan en was het afwachten op het resultaat.
Ik ben super trots op mijn foto en zo leuk dat ik mee mocht doen aan deze geweldige ervaring! Sarah bedankt!
De volgende keer dat iemand zo'n actie heeft geef ik me weer op... Misschien schuilt er toch een model in mij! Ik mag dan niet de juiste maten hebben, een appel figuur hebben en geen lekkere dikke billen, ik ben wel fotogeniek...
Jaren lang heb ik er last van gehad! Ik kan me nog herinneren, dat ik maatje 46 had en werkte bij Albert Heijn, in Heemstede Aerdenhout. Gezellig bij de bake-off, heerlijk vond ik het! In de zomer was het echter een ramp. Met tropische temperaturen en dikke billen voor de oven staan, is geen feestje.... Van alles probeerde ik, talkpoeder, keukenpapier... niets hielp... Er waren toen al wel broekjes met lange pijpjes ,van Sloggi, maar die hadden een naadje zitten, precies tussen de benen. Wanneer je dan al brandplekken hebt van het schuren doen die naden nog eens extra pijn... Uiteindelijk bleek brandwonden crème het beste te werken, maar ja, daarvoor moet je een recept hebben van de dokter...
Nu 2 jaar geleden heb ik Sarah's Sweeties ontdekt, broekjes met pijpjes die niet alleen functioneel zijn, maar er ook nog goed uitzien. In de leukste printjes kun je ze krijgen!
Ze hebben een speciaal kruisje (wat langer en breder dan standaard en zonder zichtbare naden in de liezen) en geen naden aan de binnenkant van de benen, maar daar een speciaal stuk wat niet schuurt. De ideale oplossing!
Sarah, had op haar Sweeties facebook, een actie geplaatst, waarin ze opzoek was naar modellen, Ik heb dit natuurlijk meteen gedeeld op Mooie grote vrouwen. Met het delen van zo'n actie, begin ik vaak te dagdromen, hoe zou dat zijn een dagje echt model zijn? Ben ik daar niet veel te vol voor? Ben ik wel knap genoeg? Ojee, ik heb pukkels en uitslag op mijn armen.... mij zoeken ze vast niet. Bewust van het negatieve mechanisme dat in werking trad , besloot ik om het om te draaien.
Positiviteit, is je bewust zijn van mogelijkheden en kansen en ze niet negatief bekijken. Ik vind dat soms ook moeilijk, echt waar, maar ik heb wel een vaste affirmatie klaarliggen.”Ik ben een mooie spontane persoonlijkheid...” en dat herhaal ik dan een aantal keer.
Positiviteit is ook je niet laten tegenhouden door eventuele negatieve gedachten, maar gewoon de stoute schoenen aantrekken, en dat heb ik gedaan, ik heb me aangemeld, al mijn maten opgegeven en al snel kreeg ik reactie dat ik was uitgekozen.
Die vrijdag was de grote dag, ik had oppas voor de kleine en zou voor het eerst na mijn zwangerschap weer eens alleen op pad. De tijd ruim genomen met trein , bus en metro naar Amsterdam. Het adres had ik zo gevonden, maar ik was veel te vroeg. Ik kreeg een lekker kopje koffie en ben gaan zitten kijken naar de andere modellen en de fotograaf hoe zij het deden.
Beetje bij beetje werd ik daar weer rustig, want ow wat vond ik het spannend... De andere modellen leerde ik ook kennen, Marianne, Myrthe, Marjolein en Gerrianne en nog wat mooie dames. De meeste kende Mooie grote vrouwen al en dat brak het ijs meteen. Leuke discussies volgde!
Na een tijdje mocht ik de visagie in. Wat is dat toch heerlijk, ik heb mijn ogen dicht gedaan toen ze aan mijn haar begon, zo fijn als er zo aan je gefrut wordt. Ik mocht een grijs jurkje en een bijpassende Sweetie aan met een polkadot Sleevie. Die Sarah’s Sleevies zijn nieuw en echt zo mooi, ze bedekken de armflapjes op een mooie siervolle manier en ze zijn echt super fijn om te dragen omdat ze niet strak zitten als de meeste bolerootjes!
Anyway het was mijn beurt voor de camera, een lekker briesje werd op me gericht en mijn poeder nog even bijgewerkt. Natuurlijk had ik goed opgelet bij de andere dames en na een kort overleg met de fotograaf mocht ik begonnen met springen. Dan gebeurt alles te gelijk, je moet opletten hoe je staat, hoe je springt, je billen naar achter. je hoofd zo kantelen dat mijn onderkin niet het meest prominente is dat in beeld komt en met een zwoele blik in de camera kijken!
Gelukkig waren de fotograaf en Sarah meteen enthousiast, dat maakte dat het alleen nog maar leuk was! Na een x aantal sprongen mocht ik even rusten, dan pas merk je wat een workout dat is .... Het gebeurt natuurlijk niet elke dag dat ik zo sta te springen en het zweet brak me uit, maar ze hebben me lief verzorgt en daarna mocht ik nog een keer zonder Sleevie.
De sfeer de hele dag was geweldig, het was als een uitje met een serieus kantje, maar ook heel veel plezier, goede gesprekken, mooie Sweeties en Sleevies en vooral veel mooie Grote vrouwen. Met een enorme positieve boost ben ik weer naar huis gegaan en was het afwachten op het resultaat.
Ik ben super trots op mijn foto en zo leuk dat ik mee mocht doen aan deze geweldige ervaring! Sarah bedankt!
De volgende keer dat iemand zo'n actie heeft geef ik me weer op... Misschien schuilt er toch een model in mij! Ik mag dan niet de juiste maten hebben, een appel figuur hebben en geen lekkere dikke billen, ik ben wel fotogeniek...
zaterdag 8 juni 2013
ELK LIJF IS MOOI!
discriminatie zie je vaak, ook ander de volle vrouwen!!! en misschien nog wel meer.
Zijn we zo kritisch op ons zelf?
een slank lichaam vind ik niet lelijk, en de zin "botten zijn voor honden echte mannen willen vlees" is niet een uitspraak waar ik achter sta.
Elk lijf is in mijn visie mooi, maar het mooiste ben je wanneer je jouw lijf hebt geaccepteerd!
Wanneer je in evenwicht bent met jezelf...
met je lijf en met je omgeving....
Je lijf accepteren is een onderwerp voor alle gewichten, voor alle vormen en vooral voor alle leeftijden...
Jezelf zien zoals je bent kan confronterend zijn, je wordt ouder, je lijf wordt slapper, je krijgt rondingen, misschien wel rollen of kwabjes hier en daar.
Een lijf wordt geleefd! het veranderd van dag tot dag, door een pukkeltje verschenen, door een kilootje vanaf.

Lastig?
Ik heb mijn lijf geaccepteerd en nu ik het schrijf bedenk ik me dat accepteren in lagen gaat. Nooit ben je helemaal tevreden, iig ik niet, ik heb leren kijken naar wat ik wel mooi vind, leren genieten van mijn lijf en het gebruiken zoals dat het beste gaat.
positiviteit heeft mij geholpen... kijken naar wat je wel mooi vind, niet alleen bij jezelf, maar vooral ook bij anderen.
Ik kijk graag naar andere vrouwen, en ik vertel vrouwen graag wat ik mooi aan ze vind, fijn vind ik dat ook om te delen!
Elkaar vertellen wat je mooi vind van elkaar geeft het gevoel dat je van elkaars schoonheid kan genieten ook al voel je jezelf niet mooi als iemand anders je mooi vind voel je je wel mooier!
De maatschappij zoals ik hem ben tegen gekomen let vaak meer op wat niet mooi is, maar ooit was er een campagne, verander de maatschappij, begin bij jezelf...
Aan jullie wil ik bij deze vragen, wat vind je mooi aan jezelf, maar ook wat vind je mooi aan je vriendinnen, en wat houd je tegen om dat aan ze te vertellen!
Abonneren op:
Posts (Atom)












