een gbp, geen dieet, maar wat dan wel....

geen gbp, geen dieet, maar wat dan wel....

wat ik in de volle vrouwen wereld te weinig zie is psychische begeleiding, groeps therapie waarbij je leert van elkaar en waarin je je denk patronen leert veranderen

daarnaast is er naar mijn idee te weinig empowerment, niet af kunnen vallen ligt aan een hele boel dingen , maar ik heb nog maar weinig mensen gehoord die echt gaat zoeken waar het door kan.

Als ervaringswerker leerde ik wat herstel is, niet het beter zijn, maar het leren omgaan met je probleem is herstel....

een dietist beoordeeld wat je eet en wat je wel en niet moet doen, dit vind ik niet ok, wanneer je een flink overgewicht hebt, heb ik het idee dat er meer aan de hand moet zijn, suikerwaardes en hormonen worden een stuk belangrijker, werkt alles wel goed?

jezelf belasten met een dieet waarbij je maar een klein deel mag eten en een heleboel niet maakt de zucht naar verkeerde dingen alleen maar groter, waarom? omdat ik denk dat je lichaam aangeeft wat je wel en niet nodig hebt...

belangrijk is dus de empowerment, niet kijken naar wat je de schuld kan geven van dat het fout ging, maar puur lichamelijk kijken naar waar de behoefte vandaan komt....

voorbeeld: elke keer ongeveer een uur na mijn broodmaaltijd kreeg ik last van knikkende knieën , draaierig gevoel, trillende en tintelende handen. ik kreeg dan intense behoefte aan zoetigheid en at regelmatig een zak winegums op... die moest ik hebben. tot ze mijn bloed prikte op zo'n moment en bleek dat ik een suiker waarde had van 2.4.. dat is dus veel te laag hij mag niet onder de 2.8 zijn. hierdoor ben ik anders tegen mijn winegums aan gaan kijken. nu ik bijna geen brood meer eet lukt het dus ook om geen winegums te eten....

ik ben van mening dat luisteren naar je lijf en zoeken naar de manier waarop je het beste kan eten de manier is om af te vallen en dat blijvend te houden. houd dat een half jaar vol en ga dan eens kijken wat je aan je sport beweging kan doen....

maar goed eigenlijk vind ik dat je naast kijken naar je eten er een wetenschapper moet zijn die met je naar je waardes kijkt, een psycholoog die met je kijkt naar je gedachten patroon, een fysio die met je gaat kijken welke manier van bewegen werkt voor jou en een coach die dit allemaal samen met je gaat inplannen zodat je ook nog een leven hebt....

gewoon even mijn visie.... ik lag toch wakker....

ook ik ben niet altijd blij!

Dik zijn , in hoeverre laat je het zien, de te wijde broeken en shirts vind ik echt vreselijk, wie je bent mag je best laten zien, toch merk ik meer en meer dat ik het vaak best lastig vind dat ik zo dik ben...
Ik vul snel in dat mensen daar negatief over denken en ik vul ook in dat ik daarom maar ongezond ben....

Ook al ben ik druk met gezond eten, afvallen lukt nog niet omdat ik te weinig beweeg. (nee ik zit niet te wachten op dieet advies)
Veel mensen lijken voornamelijk ongevraagd mij advies te willen geven over mijn dieet, maar kom op denk je nu echt dat je dom bent als je dik bent?

Mijn probleem zit hem vooral in het feit dat ik de laatste tijd mezelf meer en meer negatief ga bekijken, ik vul voor mensen in dat ze me te dik vinden. ik vul de negativiteit in wanneer iemand een opmerking maakt.

Ja ook mij overkomt het dus dat ik negatief gekleurd naar mijn eigen lijf kijk, dat ik verdrietig wordt en het anders zou willen. (nee nog steeds geen interesse in jouw dieet)

Het omkeren is mijn ding, mezelf accepteren, de mooie kanten willen zien en die benadrukken, accepteren dat er gewoon veel gebeurt momenteel en dat je niet alles tegelijk aan moet en kan pakken.

Maar dat je bent zoals je bent en dat het goed is blijft iets dat ik wil verkondigen, waarom zo hard schreeuwen en als die post over zelf acceptatie, geeft dat juist niet aan dat je het nodig hebt, dat dat de punten zijn in mijn leven die opvallen?

Zelf acceptatie, goede ervaringen, respect van je omgeving, maar bovenal respect van je zelf zijn zo belangrijk....

Ik vind dik niet lelijk, op de foto zie je een mooie vrouw die met haar outfit haar rondingen laat zien en ik vind het prachtig, waarom dan toch dat negatieve gevoel...


Er is altijd iets om aan te werken en zelf acceptatie is wel een van de belangrijkste, soms ben je op een punt dat je tot inzicht komt dat er nog best veel te doen is....

net zoveel %volle vrouwen en slanke vrouwen hebben een relatie!

er is onderzocht dat net zoveel volle vrouwen als slanke vrouwen een relatie hebben, vroeger dacht ik altijd, ik kan niemand krijgen want ik ben te dik, helemaal niks van waar, onderzoek zei alleen dat daten iets moeilijker was... tja ik heb mijne op internet gevonden maar niet via een dating site, toch vind ik het wel makkelijker als je van te voren weet dat een man van vol houd.



in het verleden heb ik meerdere relaties gehad met mannen die niet van vol hielden, maar op de persoon vielen, was ook allemaal leuk, maar nu ik een man heb die het heerlijk vind, merk ik wel verschil, hij laat me elke dag weten hoe geweldig hij me vind, mooi en lekker en dat geeft mij zo'n enorme boost....

waarom deden die andere mannen dat niet? misschien omdat het geen echte liefde was? of is dat een verschil tussen een liefhebber en een niet zo liefhebber?

Nu was ik een beetje bang dat hij me minder leuk zou vinden wanneer ik zou afvallen, maar gelukkig antwoord hij daar heel positief op jij bent jij en ik val op jou, ik was meteen gerust gesteld.

Voor alle dames die nog vrijgezel zijn, trek je stoute schoenen aan en ga gewoon op zoek... Ik heb ook moeten zoeken, maar heb uiteindelijk wel de hoofdprijs gevonden.

oudere blog dik zijn en stigmatisering

geschreven voor www.bigbeautifulworld.nl

Als volle vrouw heb ik regelmatig gehoord dat ik maar op dieet moest en boven al, dat ik met mijn luie kont van de bank moest komen en eens wat aan sport moest gaan doen. Diëten is iets bijzonders, hoeveel je ook op je eten let, het wil niet zeggen dat je afvalt. Ik zou er zeker een blog over kunnen schrijven, maar ik wil me vandaag richten op het sporten. Wie heeft bedacht dat volle mensen lui zijn? Het is een stigma, waar je moeilijk vanaf komt. Natuurlijk er zijn luie dikkertjes , maar niet elke dikke vrouw is lui, zo is ook niet elke luie vrouw dik. Wetenschappers zijn nog steeds aan het onderzoeken, waar je dik van word en er is gebleken dat sport en eten niet de enige factoren zijn. Toch als volle vrouw word ik regelmatig geconfronteerd met stigma's.

Stigma';s zijn niet altijd negatief. Je hebt ook de vooroordelen dat volle vrouwen gezellig zijn. Maar dat bedoel ik niet. Wanneer mensen mij becommentariëren, luister ik, ik denk na en probeer de goede dingen uit te voeren.

Mijn hele leven heb ik veel gesport, zwemmen en waterpolo zijn daarbij mijn hoofd-sporten, maar wanneer er op het werk een toernooi was van voetbal, basketbal, of andere balsporten dan kon je mij zeker in een sport tenue mijn best zien doen. Sport is heerlijk, niet alleen doordat je je spieren voelt, je lekker uit kan leven en het goed is voor je lijf. Sport is ook gezellig. Vooral in een team een prestatie leveren geeft verbroedering.

Ook sport heeft zijn mindere kanten. Als volle vrouw vind ik het soms lastig om te sporten. Hoewel ik lekker in mijn vel zit, moet ik bekennen dat mijn lichaam kuren heeft. Ik merk dat ik nu schrijf dat ik daar als volle vrouw last van heb, maar het zou best kunnen dat ik wanneer ik slank zou zijn tegen dezelfde problemen zou lopen. Natuurlijk is het waar dat gewicht je gewrichten nog meer belast, daarom is het belangrijk de juiste sport te kiezen. Ouderdom brengt zo zijn kwalen, of je nu dik of dun bent, je leert lichaam kennen en merkt wat wel en niet kan. Sporten is een essentieel iets, maar welke sport past het beste bij je, wat vind je lijf lekker om te doen en waar haal je je persoonlijke voldoening uit?

In het oude Duitsland werden kinderen getest op hun lichamelijke talenten en daar werd hun sport op uitgekozen. Soms vraag ik mij af of ze dit ook in Nederland hebben. Een soort sport-test om te kijken wat voor jouw lichaam het beste is. Ieder heeft zijn mogelijkheden en onmogelijkheden, het wil niet zeggen dat wanneer je lichamelijke problemen zou krijgen bij de ene sport je dat bij de andere ook zou krijgen. Sporten die ik vroeger geweldig vond als, voetbal, basketbal en streetdance bleken voor mijn voeten een probleem. Al op jonge leeftijd kreeg ik de tip om te gaan zwemmen, goed voor de hypermobiliteit, de rug en daardoor zou ik geen last hebben van een aangeboren vervorming van mijn hiel-benen. Ik had het geluk dat ik ook een talent had voor zwemmen en heb dat in mijn leven dan ook heel veel gedaan. Eerst wedstrijdzwemmen en daarna jarenlang waterpolo, tot schouder blessures roet in het eten gooide. Waterpolo moest ik gedag zeggen zelfs gewoon zwemmen wilde niet meer. In de tijd dat ik veel sportte (tot zo'n 10 uur in de week) was ik ook dik. In tijden van blessures kwam ik wel snel aan en merkte ik dat ik het sporten zeker nodig had om niet dikker te worden. Zelfs in die tijd hoorde ik van onwetende lui vaak dat ik maar eens moest gaan sporten en afvallen. Ik trok me daar niet veel van aan. Ik was een gezonde dikke vrouw zei ik altijd. Nadat ik moest stoppen met waterpolo heb ik verschillende sporten geprobeerd, maar mijn lijf wilde niet meewerken. Ik ging geloven in het feit dat ik lui was, al fietste ik wel een boel zeker 100 km in de week.

Wat kon ik nog wel, en bovenal miste ik het erg. Ik heb fitness geprobeerd, maar dat vond ik saai. Ook heb ik Zumba geprobeerd, dat vond ik geweldig, maar mijn lijf had er zeker problemen mee.

Nu in een nieuwe omgeving ben ik weer op zoek gegaan. Ook leek het of mijn lijf schreeuwde om zwemwater. Gisteren ben ik voor het eerst wezen aqua-joggen. Ik heb dingen gedaan in het water die ik niet eerder had gedaan, het is afwisselend en leuk en je kan het zo zwaar maken als je zelf wil. Natuurlijk miste ik wel een balletje, maar het is zeker een goede vervanging. Zelfs mijn schouders konden het volhouden. Maar wat het allerbelangrijkste was, mijn lijf vond het fijn.

Voor mij is er een klein stuk van mijn zoektocht naar de juiste sport opgelost, langzaam zal ik het weer op gaan bouwen. Het stigma drukt nu minder op mijn schouders. Dat maakt dat ik me weer realiseer dat het maar een stigma is en dat je niet naar stigma's hoeft te leven. Ik leef mijn eigen leven op mijn manier. Ik ben een volle vrouw, Maar ik laat mij niet beperken door de mening van mijn omgeving. Ik zie het als opbouwende kritiek en neem daar waar mogelijk, actie. Laat het stigma lui en dik, zijn eigen leven maar leiden. Ik leef het mijne en daarin hoort het niet thuis.



Angelouise

mijn APK-tje in uitvoering

Mijn Apk-tje in uitvoering

Elke auto moet ieder jaar een APK keuring ondergaan.
Ook al is dit niet altijd leuk en kom je wel eens mankementen tegen, uiteindelijk weet je wel dat je weer een tijdje veilig de weg op kan!

Zo werkt dat ook voor mijn lijf! Dik zijn is niet gezond, het maakt dat je lijf harder moet werken! Je hart moet harder pompen en er liggen nare ziektes op de loer als hoge cholesterol (waarvan we allemaal weten dat het nare gevolgen kan hebben) en diabetes!
Ik ben een “gezonde” dikke vrouw... ik heb geen cholesterol problemen gehad en ook geen diabetes... Dit wil ik natuurlijk graag zo houden. Daarom doe ik elk half jaar een test waarmee ik kijk hoe het met mijn gezondheid gesteld is. Daarnaast wil ik graag goed en gezond eten! Een eetpatroon hebben zonder eetbuien en verslavingskenmerken, maar ook genieten.


Hiervoor heb ik mijn APK ingevoerd... minimaal 1 x per jaar neem ik mijn eet gewoontes onder de loep. Ik schrap ongezonde dingen, en eten na 9 uur.
Verder kijk ik naar mijn beweegpatroon en maak een plannetje hoe ik dat kan verbeteren. Een APK duurt minimaal een maand en is vooral bedoeld om gewoontes weer te verversen zodat het eten erna meer als vanzelf gaat. Met de tijd sluipen er dan weer ongezonde gewoontes in en dat maakt dat het tijd wordt voor een nieuwe APK.

Voor mij is het belangrijk dat ik er aan toe ben, ik kan elk moment met een APK beginnen, maar ik moet zeker weten dat ik mijn best ga doen, het is namelijk helemaal niet zo makkelijk voor mij. Het begint met mijn eetgewoonten wanneer ik me daaraan ga irriteren is het tijd voor een maandje pas op de plaats. Vaak duurt het dan nog even voor ik me ook ga inzetten, ik probeer mijn motivatie eerst op orde te krijgen. Afrekenen met slechte gewoontes vind ik namelijk helemaal niet makkelijk!

Meestal maak ik een plannetje;
wat kan ik meer bewegen en hoe kan ik dit integreren in mijn huidige leven zodat het me niet veel extra moeite kost om het ook na de APK vol te houden. Momenteel ben ik opzoek naar een fietsstoeltje zodat Griffin en ik veel op de fiets kunnen. Hierbij wil ik vaste afspraken maken met bepaalde mensen en iig 1x in de week gaan zwemmen met de kleine man!
Dit maakt dat ik veel meer ga bewegen dan op dit moment vlak na mijn bevalling.

Wat moet ik schrappen van mijn eetpatroon na verloop van tijd kies ik toch steeds vaker voor ongezonde eetgewoonte, het met zijn 2en zijn heeft me daarbij nog niet geholpen. De frituurpan gaat de deur uit en het lekkers bij de koffie vervang ik door een appel, daarnaast mijn gewone eetpatroon, want zo ongezond eet ik nu ook weer niet.

bloedprikken Ik bel de dokter zodat ik mijn halfjaarlijkse bloedcontrole kan laten uitvoeren

Afstemmen Omdat ik samen woon, moet ik dit alles afstemmen met mijn lief, het is dan ook de eerste keer dat hij met veel onderdelen mee doet! We willen samen gaan fietsen wanneer hij vrij is, hij eet ook een appeltje en heeft toegestemd in het wegdoen van de frituur.

Een APK is dus niet een gewoon dieet... het is meer en moment waarop je je slechte gewoontes probeert af te leren zodat je de gezonde eet en beweegpatronen langer volhoud en het integreert in je leven.

Ik ben nu een week bezig. Het valt me niet mee,l vooral het verlangen naar chocolade en andere lekkernijen. Maar het gaat goed, doordat we het samen doen en mijn lief met mij rekening houd gaat het ook beter, op sommige plekken krijg ik nog steeds koek , maar dat is 1x in de week en heb dan ook gezegd die momenten die mogen, alle andere momenten houd ik mezelf in bedwang! Het valt me niet mee, maar de eerste dagen zijn het ergste, ik begin me nu al weer lekkerder te voelen en heb het idee dat ik al wat kilo's ben verloren. Chocolade heb ik vervangen door augurken en dat vind ik ook heel lekker. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat...

Wat doe jij om je lijf gezond te houden?

waarom... www.facebook.com/mooiegrotevrouwen

Wat is een mooie grote vrouw?

Vroeger zei men achter elke grote man staat een nog grotere vrouw. Hierbij werd niet gelet op omvang, maar op de geestelijke kracht van deze vrouw. Mannen steunde op hun vrouw.
Tegenwoordig zijn de lijnen een tikkeltje verlegt, niet meer zijn er alleen relaties van mannen met vrouwen, maar ook mannen en vrouwen onderling mogen blijk geven van hun liefde voor elkaar...
Ben je single dan moet je misschien wel meer geestelijke kracht hebben , dan wanneer je een partner naast je hebt die je kan steunen.

Het hebben van geestelijk kracht is moeilijk te meten. Het heeft ook niets te maken met eventuele geestelijke ziektes die je kan hebben. Veel van hen worden juist nog meer op de proef gesteld!
Het hebben van innerlijke kracht is de manier waarop je in het leven staat, het positief doorstaan van moeilijke periodes en het helpen van andere mensen! Ben je dan ook nog vrouw dan val je voor mij al onder de grote vrouwen.

Grote vrouwen zijn natuurlijk ook vrouwen die groter zijn dan andere vrouwen, dit kan alleen in de lengte zijn, maar ook in de breedte of een combinatie hiervan. Zelf ben ik 184 en dus altijd “groot” geweest,ook in omvang ben ik aanwezig ik noem mezelf dan ook een grote vrouw! Maar ik ken ook kleinere vrouwen met een vol lichaam die zichzelf een grote vrouw noemen.
Mij maakt het niet uit op welke manier je groot bent, ben je groots van karakter, van lijf of beide!

wat maakt en vrouw mooi? Een hele persoonlijke vraag, wat de een mooi vind vind de ander niets. En zoveel meningen zoveel verschillende mogelijkheden.
Persoonlijk vind ik echte mensen mooi, mensen bij wie de buitenkat klopt met de binnenkant!
Daarnaast vind ik jezelf verzorgen heel belangrijk, door verzorging ga je, je niet alleen mooi van buiten voelen, maar ook mooier van binnen!

Een mooie grote vrouw is dus een veelomvattend begrip! Waarom dan een website?

In 2008 ben ik met dit initiatief gestart, de doelstelling is vrouwen en daar bij de nadruk op volle vrouwen positief neerzetten!
Ook wij zijn met ons lijf bezig, willen onszelf goed verzorgen en doen aan dieet... In de maatschappij wordt daar wel eens anders over gedacht. Daarnaast wil ik vrouwen laten zien dat ze mooi zijn, wie je ook bent en welke genen je ook hebt meegekregen, mooi zijn komt van binnen, wanneer je leert kijken, naar wat je goed kan, wat mooi aan je is en wat anderen als positief aan jou ervaren leer je ook accepteren dat ook jij mooi bent en dat jij er mag zijn!

Lelijk bestaat niet, mensen kunnen iets of iemand lelijk vinden, maar wat is lelijk in deze natuur? Anders ja dat bestaat, maar anders vind ik niet negatief, ook ik ben anders, maar ik ben er ook blij mee, hierdoor val ik op, willen mensen naar me luisteren, ik heb veel geleerd in het leven en ben ik geworden wie ik ben. Anders is niet lelijk, anders is misschien iets waar je aan moet wennen, de buitenwereld, maar jezelf ook.

Voor de website mooie grote vrouwen heb ik in 2008 en 2009 veel foto's gemaakt van vrouwen die onzeker waren. Door ze op de foto te zetten en deze tussendoor te bekijken, te beoordelen in positieve zin , (wat vind je mooi) zijn er een aantal dames geweest die inderdaad anders naar zichzelf zijn gaan kijken, die zichzelf meer zijn gaan waarderen en waarvan het zelfvertrouwen is gestegen... Een prachtige bezigheid! Hieruit is uiteindelijk een grote fotoshoot gekomen in 2009 en dat was een enorm succes!

Wat de toekomst gaat brengen weet ik niet, Mooie Grote Vrouwen leeft weer, nu op facebook!
“Doe met ons mee en help elkaar met de positieve flow!” www.facebook.com/mooiegrotevrouwen

Dieten... opzoek naar lotgenoten!

elke keer denk ik ik ga een goede blog schrijven over diëten... het hoe wat en waarom en wat een goede tegenhanger is voor het crash dieet... en elke keer weer val ik in een verhaal waarvan het lijkt alsof ik me moet verdedigen!

ik moet me verontschuldigen voor het feit dat ik dik ben, en het hoe het wat en het waarom!
Dat ik geaccepteerd heb dat ik dik ben betekend niet dat ik daar als kind al voor gekozen heb. Als het anders had gekund had ik ook achter mezelf gestaan, bezig geweest met mijn gezondheid en mijn gewicht, ook met minder kilo's was ik geïnteresseerd in gezondheid van mijn lijf , maar vooral ook mijn geestelijke gezondheid.

Mijn lijf en mijn leven zijn anders gelopen, dit ben ik en dit is wat het is, ik kan veranderen en alles op alles zetten om heel veel kilo's af te vallen, en ik heb respect en bewondering voor hen die dat lukt.

Maar uit de ervaringen die ik zelf heb gehad vraag ik mij steeds meer af, maakt dat mij gezonder? leef ik daardoor langer? Zou het mij gelukkiger maken?

Zolang het niet dringen nodig is omdat mijn waardes alarmerende hoogtes aannemen, zul je me dat niet zien doen, maar wat dan? ik heb geen zin me altijd te moeten verontschuldigen voor het feit dat ik dik ben!

Verstandig eten, gezonde voeding vind ik niet alleen lekke,r maar ook interessant, ik eet dagelijks mijn antioxidanten, ik neem knoflook en ui om mijn weerstand te vergroten! ik ben zowiezo gek op groentes!

Mijn 2e drijfveer was altijd dat ik veel sportte, meer dan de gemiddelde Nederlander en ook dat vind ik heerlijk! Met mijn zwangerschap is dat een tijd niet gelukt en dat zit me dwars. Weer beginnen met bewegen is veel moeilijker dan ik me kan herinneren, komt misschien door mijn gewicht, maar ook door mijn leeftijd!

en ja daar verval ik weer in uitleggen en excuseren! ik wil het niet meer, maar wel wil ik de zekerheid dat wanneer ik gezond eet en genoeg beweeg dat ik vanzelf deze overtollige kilo's kwijt raak! Er is niemand die me die zekerheid kan geven.

Ondertussen probeer ik overtollige slechte eetgewoontes van mijn lijstje te schrappen, me niet te veel bezig te houden met mijn kleding maat en gewicht, maar vooral gezond te eten en een plan te maken waardoor ik weer in beweging kom!

Het liefst zou ik andere dames willen spreken die er hetzelfde over denken, misschien kunnen we elkaar via www.facebook.com/mooiegrotevrouwen steunen!
door e-mail contact het delen van goede en minder goede dagen en het met elkaar bespreken wat je wil doen aan beweging en wanneer.

Is het niet zo dat meer mensen meer kunnen dragen?
Of je gewicht kwijt wil of niet, vind ik hierin van mindere waarde, het gaat erom dat je een gezonde leefstijl wil, en dat we elkaar daarin kunnen steunen!