ik was princes for a day.....

Zelfvertrouwen en eigenwaarde verbeter je door positiviteit! Soms is dat lastig en het ligt helemaal aan de situatie waar je inzit, maar positiviteit is ook op te zoeken en je kan je bewust worden van wat je allemaal een positieve boost geeft!

Voor mij heeft positiviteit vaak te maken met fotografie, ik geniet enorm van het fotograferen van onze kleine Griffin, nu net 1. Ook het foto's maken van volle vrouwen en het kijken naar wat wel mooi is en wat ze zelf wel mooi vinden aan zichzelf, geeft mij altijd een enorme boost. Het zit in de kleine dingen, je blik verruimen en ipv steeds maar bezig zijn met de negatieve kant, wat je niet mooi vind, kun je 1xper dag voor de spiegel staan en benoemen wat je wel mooi vind. Door die positieve affirmatie wordt je ook mooier!

In die trant heb ik besloten om mee te doen , met de fotoshoot van princes for a day op het curve collective festival. Ik zag het als een cadeautje voor mezelf. Natuurlijk is het al heerlijk wanneer iemand vakkundig je make-up doet. Voor mij even wennen, want ik ben voornamelijk nog mooi gemaakt door Monique Hogenstijn die echt het mooiste in mij naar boven kan halen.

Door de visagiste van princes for a day haar gang te laten gaan heb ik kunnen zien dat groen een mooie kleur is op mijn ogen en die ga ik nu ook vaker gebruiken, mijn ogen worden daar groener van, geweldig!

Als fotograaf iemand op zijn gemak stellen, en het mooiste in iemand naar boven halen, vraagt toch bepaalde sociale vaardigheden. Vooraf heb ik het hier met Desiree Aalders over gehad en we vroegen ons af of dat in deze setting zou werken. Mijn petje gaat af voor Edward Jachimowicz Fotografie hij weet je in korte tijd op je gemakt te stellen en met zijn tips zie je er inderdaad geweldig uit op de foto, al voelt het heel raar om zijn tips op te volgen … lol

Op de dag zelf heb ik niet gekeken naar het resultaat, ik vertrouw de fotograaf, maar toen ik mijn foto's zag waren mijn verwachtingen overtroffen. Mijn lief heeft geholpen met het uitzoeken van de foto die het zou moeten worden. Leuk om ook zijn kant daarin te zien. Daarna was het alleen nog wachten op de bewerkte foto.

Hier het resultaat.


Ik heb intussen vaker bij meerdere fotografen voor de camera gestaan en iedereen heeft zijn eigen manier en zijn eigen visie, het is leuk om dit te zien. Wat mij ook opvalt is dat ik bewerkingen met photoshop niet altijd mooi vind, nu ik zelf ook wel eens daar mee bezig ben geweest en ik weet waar ik op moet letten vind ik gephotoshopt niet altijd mooier.

Persoonlijk vind ik echte vrouwen het mooist, echte vrouwen zijn vrouwen waar niet aan gesleuteld zijn, vrouwen die durven laten zien dat ze niet “perfect”zijn. Die ondanks dat krachtig en vol zelfvertrouwen in het leven staan. Eigenlijk zijn alle vrouwen echte vrouwen. Maar in de bladen zie je de vrouwen helemaal ontdaan van elke haar en porie, de ogen zijn groter gemaakt, de tanden witter, het geeft geen reëel beeld.

Dat is de reden dat ik niet altijd blij ben met photoshop, ik heb ooit een foto teug gekregen die op het eerste gezicht heel mooi leek, maar toen ik verder keek waren hier en daar kwabjes bewerkt om ze te verwijderen en ik was echt kilo's lichter gemaakt. Veel vrouwen zouden hier waarschijnlijk geen probleem mee hebben, maar ik vind het jammer, ik ben wie ik ben en ik vind slanker niet direct mooier, persoonlijkheid geeft zoveel meer.

Waar ligt de grens met photoshop, ik zie foto's waarbij het gezicht een totale blur is geworden en alleen de ogen en de mond nog duidelijk zijn. Ik heb dan wel eens het idee dat ik een andere bril nodig heb. Nee photoshop is niet geweldig ik vind dat het moet worden toegepast met mate.

Zelf gebruik ik het al een tijd niet meer. En zou het alleen gebruiken voor de belichting en wat meer contrast... maar das meer omdat ik zelf nog geen geweldige fotograaf ben.
Verder vind ik dat je bent zoals je bent en wanneer je niet bewerkt bent blijf je die mooie echte vrouw. Dan ben ik extra trots op mezelf.

Natuurlijk ben ik benieuwd naar jullie meningen hierover!

In ieder geval wil ik het curve collective festival en daarbij dus Mirella Wichers Schreur, princes for a day en Edward Jachimowicz Fotografie enorm bedanken, ik ben heel trots op mijn nieuwe foto en dus ook op mezelf... heerlijk die positieve boost!

Wat een feest het Curve Collective festival!

Wat een feest het Curve Collective festival! in Almelo!

Iedereen die niet geweest is heeft echt iets gemist! Het was geweldig goed georganiseerd echt heel feestelijk al die mooie feestelijke tenten gaven meteen een heel fijn gevoel toen we binnenkwamen.
Nog een beetje onwennig opzoek naar bekende facebook gezichten en die waren er!!! wouw ik heb nog nooit zoveel mooie echte vrouwen bij elkaar gezien! heerlijk!!! Al was er zeker plaats voor nog meer mensen! Van de workshops die gegeven werden heb ik meegedaan aan de empowerment -catwalk training van Mireille Bruin Empowermentcoach ze weet mensen snel te doorgronden en dat is een ware kunst, ik was bijzonder positief geraakt!

daarna een rondje lopen, overal kijken en een heleboel mensen in het echie mogen ontmoeten! Leuke gesprekken gehad en een beetje kunnen netwerken...



Ook heb ik meegedaan aan de fotoshoot, gewoon om eens te ervaren hoe dat is in zo'n korte tijd te worden opgemaakt en gefotografeerd , het is me erg goed bevallen en ik ben erg nieuwsgierig naar het resultaat.. de fotograaf nam wel even de tijd om je voor te bereiden en daardoor stond ik veel zelfverzekerder voor de camera, ik ben benieuwd of je dat gaat zien!

hierna nog de modeshow gekeken, wat een mooie modellen, en ja ook zij waren echte vrouwen met echte curves! maar wouw wat een knappe koppies en lijven! de kleding van de Curve Collective vind ik al geweldig en dus extra leuk om dat op de catwalk te zien, maar ook de sportkleding , het ondergoed en de pyjama's vond ik erg mooi, echt een leuke modeshow!

De dag is omgevlogen Griffin heeft het geweldig gedaan, naar iedereen gelachen en met velen geflirt.
later dan verwacht zaten we in de auto op weg naar huis, met nog steeds kriebels in mijn buik van het blij gevoel dat ik van dit festival gekregen heb!

volgende x zijn we er weer bij jij ook?

een gbp, geen dieet, maar wat dan wel....

geen gbp, geen dieet, maar wat dan wel....

wat ik in de volle vrouwen wereld te weinig zie is psychische begeleiding, groeps therapie waarbij je leert van elkaar en waarin je je denk patronen leert veranderen

daarnaast is er naar mijn idee te weinig empowerment, niet af kunnen vallen ligt aan een hele boel dingen , maar ik heb nog maar weinig mensen gehoord die echt gaat zoeken waar het door kan.

Als ervaringswerker leerde ik wat herstel is, niet het beter zijn, maar het leren omgaan met je probleem is herstel....

een dietist beoordeeld wat je eet en wat je wel en niet moet doen, dit vind ik niet ok, wanneer je een flink overgewicht hebt, heb ik het idee dat er meer aan de hand moet zijn, suikerwaardes en hormonen worden een stuk belangrijker, werkt alles wel goed?

jezelf belasten met een dieet waarbij je maar een klein deel mag eten en een heleboel niet maakt de zucht naar verkeerde dingen alleen maar groter, waarom? omdat ik denk dat je lichaam aangeeft wat je wel en niet nodig hebt...

belangrijk is dus de empowerment, niet kijken naar wat je de schuld kan geven van dat het fout ging, maar puur lichamelijk kijken naar waar de behoefte vandaan komt....

voorbeeld: elke keer ongeveer een uur na mijn broodmaaltijd kreeg ik last van knikkende knieën , draaierig gevoel, trillende en tintelende handen. ik kreeg dan intense behoefte aan zoetigheid en at regelmatig een zak winegums op... die moest ik hebben. tot ze mijn bloed prikte op zo'n moment en bleek dat ik een suiker waarde had van 2.4.. dat is dus veel te laag hij mag niet onder de 2.8 zijn. hierdoor ben ik anders tegen mijn winegums aan gaan kijken. nu ik bijna geen brood meer eet lukt het dus ook om geen winegums te eten....

ik ben van mening dat luisteren naar je lijf en zoeken naar de manier waarop je het beste kan eten de manier is om af te vallen en dat blijvend te houden. houd dat een half jaar vol en ga dan eens kijken wat je aan je sport beweging kan doen....

maar goed eigenlijk vind ik dat je naast kijken naar je eten er een wetenschapper moet zijn die met je naar je waardes kijkt, een psycholoog die met je kijkt naar je gedachten patroon, een fysio die met je gaat kijken welke manier van bewegen werkt voor jou en een coach die dit allemaal samen met je gaat inplannen zodat je ook nog een leven hebt....

gewoon even mijn visie.... ik lag toch wakker....

ook ik ben niet altijd blij!

Dik zijn , in hoeverre laat je het zien, de te wijde broeken en shirts vind ik echt vreselijk, wie je bent mag je best laten zien, toch merk ik meer en meer dat ik het vaak best lastig vind dat ik zo dik ben...
Ik vul snel in dat mensen daar negatief over denken en ik vul ook in dat ik daarom maar ongezond ben....

Ook al ben ik druk met gezond eten, afvallen lukt nog niet omdat ik te weinig beweeg. (nee ik zit niet te wachten op dieet advies)
Veel mensen lijken voornamelijk ongevraagd mij advies te willen geven over mijn dieet, maar kom op denk je nu echt dat je dom bent als je dik bent?

Mijn probleem zit hem vooral in het feit dat ik de laatste tijd mezelf meer en meer negatief ga bekijken, ik vul voor mensen in dat ze me te dik vinden. ik vul de negativiteit in wanneer iemand een opmerking maakt.

Ja ook mij overkomt het dus dat ik negatief gekleurd naar mijn eigen lijf kijk, dat ik verdrietig wordt en het anders zou willen. (nee nog steeds geen interesse in jouw dieet)

Het omkeren is mijn ding, mezelf accepteren, de mooie kanten willen zien en die benadrukken, accepteren dat er gewoon veel gebeurt momenteel en dat je niet alles tegelijk aan moet en kan pakken.

Maar dat je bent zoals je bent en dat het goed is blijft iets dat ik wil verkondigen, waarom zo hard schreeuwen en als die post over zelf acceptatie, geeft dat juist niet aan dat je het nodig hebt, dat dat de punten zijn in mijn leven die opvallen?

Zelf acceptatie, goede ervaringen, respect van je omgeving, maar bovenal respect van je zelf zijn zo belangrijk....

Ik vind dik niet lelijk, op de foto zie je een mooie vrouw die met haar outfit haar rondingen laat zien en ik vind het prachtig, waarom dan toch dat negatieve gevoel...


Er is altijd iets om aan te werken en zelf acceptatie is wel een van de belangrijkste, soms ben je op een punt dat je tot inzicht komt dat er nog best veel te doen is....

net zoveel %volle vrouwen en slanke vrouwen hebben een relatie!

er is onderzocht dat net zoveel volle vrouwen als slanke vrouwen een relatie hebben, vroeger dacht ik altijd, ik kan niemand krijgen want ik ben te dik, helemaal niks van waar, onderzoek zei alleen dat daten iets moeilijker was... tja ik heb mijne op internet gevonden maar niet via een dating site, toch vind ik het wel makkelijker als je van te voren weet dat een man van vol houd.



in het verleden heb ik meerdere relaties gehad met mannen die niet van vol hielden, maar op de persoon vielen, was ook allemaal leuk, maar nu ik een man heb die het heerlijk vind, merk ik wel verschil, hij laat me elke dag weten hoe geweldig hij me vind, mooi en lekker en dat geeft mij zo'n enorme boost....

waarom deden die andere mannen dat niet? misschien omdat het geen echte liefde was? of is dat een verschil tussen een liefhebber en een niet zo liefhebber?

Nu was ik een beetje bang dat hij me minder leuk zou vinden wanneer ik zou afvallen, maar gelukkig antwoord hij daar heel positief op jij bent jij en ik val op jou, ik was meteen gerust gesteld.

Voor alle dames die nog vrijgezel zijn, trek je stoute schoenen aan en ga gewoon op zoek... Ik heb ook moeten zoeken, maar heb uiteindelijk wel de hoofdprijs gevonden.

oudere blog dik zijn en stigmatisering

geschreven voor www.bigbeautifulworld.nl

Als volle vrouw heb ik regelmatig gehoord dat ik maar op dieet moest en boven al, dat ik met mijn luie kont van de bank moest komen en eens wat aan sport moest gaan doen. Diëten is iets bijzonders, hoeveel je ook op je eten let, het wil niet zeggen dat je afvalt. Ik zou er zeker een blog over kunnen schrijven, maar ik wil me vandaag richten op het sporten. Wie heeft bedacht dat volle mensen lui zijn? Het is een stigma, waar je moeilijk vanaf komt. Natuurlijk er zijn luie dikkertjes , maar niet elke dikke vrouw is lui, zo is ook niet elke luie vrouw dik. Wetenschappers zijn nog steeds aan het onderzoeken, waar je dik van word en er is gebleken dat sport en eten niet de enige factoren zijn. Toch als volle vrouw word ik regelmatig geconfronteerd met stigma's.

Stigma';s zijn niet altijd negatief. Je hebt ook de vooroordelen dat volle vrouwen gezellig zijn. Maar dat bedoel ik niet. Wanneer mensen mij becommentariëren, luister ik, ik denk na en probeer de goede dingen uit te voeren.

Mijn hele leven heb ik veel gesport, zwemmen en waterpolo zijn daarbij mijn hoofd-sporten, maar wanneer er op het werk een toernooi was van voetbal, basketbal, of andere balsporten dan kon je mij zeker in een sport tenue mijn best zien doen. Sport is heerlijk, niet alleen doordat je je spieren voelt, je lekker uit kan leven en het goed is voor je lijf. Sport is ook gezellig. Vooral in een team een prestatie leveren geeft verbroedering.

Ook sport heeft zijn mindere kanten. Als volle vrouw vind ik het soms lastig om te sporten. Hoewel ik lekker in mijn vel zit, moet ik bekennen dat mijn lichaam kuren heeft. Ik merk dat ik nu schrijf dat ik daar als volle vrouw last van heb, maar het zou best kunnen dat ik wanneer ik slank zou zijn tegen dezelfde problemen zou lopen. Natuurlijk is het waar dat gewicht je gewrichten nog meer belast, daarom is het belangrijk de juiste sport te kiezen. Ouderdom brengt zo zijn kwalen, of je nu dik of dun bent, je leert lichaam kennen en merkt wat wel en niet kan. Sporten is een essentieel iets, maar welke sport past het beste bij je, wat vind je lijf lekker om te doen en waar haal je je persoonlijke voldoening uit?

In het oude Duitsland werden kinderen getest op hun lichamelijke talenten en daar werd hun sport op uitgekozen. Soms vraag ik mij af of ze dit ook in Nederland hebben. Een soort sport-test om te kijken wat voor jouw lichaam het beste is. Ieder heeft zijn mogelijkheden en onmogelijkheden, het wil niet zeggen dat wanneer je lichamelijke problemen zou krijgen bij de ene sport je dat bij de andere ook zou krijgen. Sporten die ik vroeger geweldig vond als, voetbal, basketbal en streetdance bleken voor mijn voeten een probleem. Al op jonge leeftijd kreeg ik de tip om te gaan zwemmen, goed voor de hypermobiliteit, de rug en daardoor zou ik geen last hebben van een aangeboren vervorming van mijn hiel-benen. Ik had het geluk dat ik ook een talent had voor zwemmen en heb dat in mijn leven dan ook heel veel gedaan. Eerst wedstrijdzwemmen en daarna jarenlang waterpolo, tot schouder blessures roet in het eten gooide. Waterpolo moest ik gedag zeggen zelfs gewoon zwemmen wilde niet meer. In de tijd dat ik veel sportte (tot zo'n 10 uur in de week) was ik ook dik. In tijden van blessures kwam ik wel snel aan en merkte ik dat ik het sporten zeker nodig had om niet dikker te worden. Zelfs in die tijd hoorde ik van onwetende lui vaak dat ik maar eens moest gaan sporten en afvallen. Ik trok me daar niet veel van aan. Ik was een gezonde dikke vrouw zei ik altijd. Nadat ik moest stoppen met waterpolo heb ik verschillende sporten geprobeerd, maar mijn lijf wilde niet meewerken. Ik ging geloven in het feit dat ik lui was, al fietste ik wel een boel zeker 100 km in de week.

Wat kon ik nog wel, en bovenal miste ik het erg. Ik heb fitness geprobeerd, maar dat vond ik saai. Ook heb ik Zumba geprobeerd, dat vond ik geweldig, maar mijn lijf had er zeker problemen mee.

Nu in een nieuwe omgeving ben ik weer op zoek gegaan. Ook leek het of mijn lijf schreeuwde om zwemwater. Gisteren ben ik voor het eerst wezen aqua-joggen. Ik heb dingen gedaan in het water die ik niet eerder had gedaan, het is afwisselend en leuk en je kan het zo zwaar maken als je zelf wil. Natuurlijk miste ik wel een balletje, maar het is zeker een goede vervanging. Zelfs mijn schouders konden het volhouden. Maar wat het allerbelangrijkste was, mijn lijf vond het fijn.

Voor mij is er een klein stuk van mijn zoektocht naar de juiste sport opgelost, langzaam zal ik het weer op gaan bouwen. Het stigma drukt nu minder op mijn schouders. Dat maakt dat ik me weer realiseer dat het maar een stigma is en dat je niet naar stigma's hoeft te leven. Ik leef mijn eigen leven op mijn manier. Ik ben een volle vrouw, Maar ik laat mij niet beperken door de mening van mijn omgeving. Ik zie het als opbouwende kritiek en neem daar waar mogelijk, actie. Laat het stigma lui en dik, zijn eigen leven maar leiden. Ik leef het mijne en daarin hoort het niet thuis.



Angelouise

mijn APK-tje in uitvoering

Mijn Apk-tje in uitvoering

Elke auto moet ieder jaar een APK keuring ondergaan.
Ook al is dit niet altijd leuk en kom je wel eens mankementen tegen, uiteindelijk weet je wel dat je weer een tijdje veilig de weg op kan!

Zo werkt dat ook voor mijn lijf! Dik zijn is niet gezond, het maakt dat je lijf harder moet werken! Je hart moet harder pompen en er liggen nare ziektes op de loer als hoge cholesterol (waarvan we allemaal weten dat het nare gevolgen kan hebben) en diabetes!
Ik ben een “gezonde” dikke vrouw... ik heb geen cholesterol problemen gehad en ook geen diabetes... Dit wil ik natuurlijk graag zo houden. Daarom doe ik elk half jaar een test waarmee ik kijk hoe het met mijn gezondheid gesteld is. Daarnaast wil ik graag goed en gezond eten! Een eetpatroon hebben zonder eetbuien en verslavingskenmerken, maar ook genieten.


Hiervoor heb ik mijn APK ingevoerd... minimaal 1 x per jaar neem ik mijn eet gewoontes onder de loep. Ik schrap ongezonde dingen, en eten na 9 uur.
Verder kijk ik naar mijn beweegpatroon en maak een plannetje hoe ik dat kan verbeteren. Een APK duurt minimaal een maand en is vooral bedoeld om gewoontes weer te verversen zodat het eten erna meer als vanzelf gaat. Met de tijd sluipen er dan weer ongezonde gewoontes in en dat maakt dat het tijd wordt voor een nieuwe APK.

Voor mij is het belangrijk dat ik er aan toe ben, ik kan elk moment met een APK beginnen, maar ik moet zeker weten dat ik mijn best ga doen, het is namelijk helemaal niet zo makkelijk voor mij. Het begint met mijn eetgewoonten wanneer ik me daaraan ga irriteren is het tijd voor een maandje pas op de plaats. Vaak duurt het dan nog even voor ik me ook ga inzetten, ik probeer mijn motivatie eerst op orde te krijgen. Afrekenen met slechte gewoontes vind ik namelijk helemaal niet makkelijk!

Meestal maak ik een plannetje;
wat kan ik meer bewegen en hoe kan ik dit integreren in mijn huidige leven zodat het me niet veel extra moeite kost om het ook na de APK vol te houden. Momenteel ben ik opzoek naar een fietsstoeltje zodat Griffin en ik veel op de fiets kunnen. Hierbij wil ik vaste afspraken maken met bepaalde mensen en iig 1x in de week gaan zwemmen met de kleine man!
Dit maakt dat ik veel meer ga bewegen dan op dit moment vlak na mijn bevalling.

Wat moet ik schrappen van mijn eetpatroon na verloop van tijd kies ik toch steeds vaker voor ongezonde eetgewoonte, het met zijn 2en zijn heeft me daarbij nog niet geholpen. De frituurpan gaat de deur uit en het lekkers bij de koffie vervang ik door een appel, daarnaast mijn gewone eetpatroon, want zo ongezond eet ik nu ook weer niet.

bloedprikken Ik bel de dokter zodat ik mijn halfjaarlijkse bloedcontrole kan laten uitvoeren

Afstemmen Omdat ik samen woon, moet ik dit alles afstemmen met mijn lief, het is dan ook de eerste keer dat hij met veel onderdelen mee doet! We willen samen gaan fietsen wanneer hij vrij is, hij eet ook een appeltje en heeft toegestemd in het wegdoen van de frituur.

Een APK is dus niet een gewoon dieet... het is meer en moment waarop je je slechte gewoontes probeert af te leren zodat je de gezonde eet en beweegpatronen langer volhoud en het integreert in je leven.

Ik ben nu een week bezig. Het valt me niet mee,l vooral het verlangen naar chocolade en andere lekkernijen. Maar het gaat goed, doordat we het samen doen en mijn lief met mij rekening houd gaat het ook beter, op sommige plekken krijg ik nog steeds koek , maar dat is 1x in de week en heb dan ook gezegd die momenten die mogen, alle andere momenten houd ik mezelf in bedwang! Het valt me niet mee, maar de eerste dagen zijn het ergste, ik begin me nu al weer lekkerder te voelen en heb het idee dat ik al wat kilo's ben verloren. Chocolade heb ik vervangen door augurken en dat vind ik ook heel lekker. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat...

Wat doe jij om je lijf gezond te houden?